ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਨੀਂ ਚੁਗਣ ਮਿਰਗੜੇ
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਨੀਂ ਆਉਂਦੇ ਮੋਰ
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਨੀਂ ਵਗਦੀ 'ਵਾ ਦਾ
ਸੁੱਤਿਆਂ ਸਾਹਾਂ ਵਰਗਾ ਸ਼ੋਰ ।
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਨੀਂ ਟੁੱਕ-ਟੁੱਕ ਪੰਖੂ
ਭੁੰਜੇ ਸੁੱਟ ਗਏ ਅੱਖਰੋਟ
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਨੀਂ ਆਪ ਵਿਧਾਤਾ
ਪੰਖੜੀਆਂ ਦੀ ਕਰਦਾ ਸੋਟ ।
ਸਿਰ ਤੇ ਚੌਂਕਾਂ, ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਨੱਥਾਂ
ਘੱਗਰ ਪਾ ਕੇ ਸਾਵੇ ਲਾਲ
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਨੀਂ ਗੱਦਣ ਕੁੜੀਆਂ
ਟੁਰਦੀਆਂ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ।
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਨੀਂ ਬਾਂਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ
ਲੰਘ-ਲੰਘ ਜਾਵਣ ਭੀੜੇ ਰਾਹ
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਨੀਂ ਡੁੱਲ੍ਹਦੀ ਰਹਿੰਦੀ
ਸੁੱਚੜੀ ਹਰੜ-ਬਹੇੜੀ ਛਾਂ ।
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਇੱਕ ਲੱਜਿਆਵੰਤੀ
ਫਿਰੇ ਉਡਾਉਂਦੀ ਢੀਂਗ-ਤਲੋਰ
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਓਹ ਪਦਮਾਂ ਛਾਂਵੇਂ
ਸੱਪਣੀਆਂ ਦੀ ਤੁਰਦੀ ਤੋਰ ।
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਫੁੱਲ ਖੁਰਮਾਣੀ ਦੇ
ਖਿੱਚਣ ਓਹਨੂੰ ਆਪਣੀ ਓਰ
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਓਹ ਜਾਦੂਗਰਨੀ
ਗੁੰਮ ਜਾਵੇ ਫਿਰ ਅੱਖ ਦੇ ਫੋਰ ।
ਬਾਣ ਵਾਂਗਰਾਂ ਸਿੱਧ-ਸਪਾਟੇ
ਸਿੰਮਲਾਂ ਦੀ ਇਕ ਸੁੰਞੀ ਪਾਲ
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਨੀਂ ਜੰਗਲੀ ਨਾਖਾਂ
ਖੇਡਣ ਚਿੱਟਿਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ਼ ।
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਨੀਂ ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ
ਮੁਰਗਾਈਆਂ ਲੱਥ ਆਵਣ
ਦੁੱਧ-ਚਾਨਣੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਅੰਦਰ
ਗੰਧਾਂ ਵੀ ਅਲਸਾਵਣ ।
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਮੇਰੇ ਤਿੱਤਰ ਉੱਡਣੇ
ਕਿੱਥੇ ਇੱਜੜ ਚਰਨਾ
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਵੇ ਕੇਸਰੀਆ ਮੈਂ
ਸੀਸ ਤੇਰੇ ਪੱਗ ਧਰਨਾ ।
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਨੀਂ ਚੁਗਣ ਮਿਰਗੜੇ
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਨੀਂ ਆਉਂਦੇ ਮੋਰ
ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਨੀਂ ਵਗਦੀ 'ਵਾ ਦਾ
ਸੁੱਤਿਆਂ ਸਾਹਾਂ ਵਰਗਾ ਸ਼ੋਰ ।
