ਸੋਚੋ ਸੱਜਣੋ, ਖੁੱਲ ਕੇ ਸੋਚੋ,
ਕਵੀ ਹੀ ਕਵੀ ਹੋਣ ਜੇਕਰ,
ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ,
ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੋਵੇ।
ਹਰ ਆਹੁਦੇ ਤੇ ਕਵੀ ਹੋਣ,
ਕਵੀ ਟੀਚਰ, ਕਵੀ ਅਫਸਰ,
ਕਵੀ ਨੇਤਾ, ਕਵੀ ਅਭਿਨੇਤਾ,
ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਹੋਵੇ।
ਕਵਿਤਾ ਹੀ ਮਿਲੇ ਵਿਰਸੇ ਚ,
ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਾਰਸਾਂ ਨੂੰ,
ਲੋਕ ਬੋਲਣ-ਸੁਣਨ ਕਵਿਤਾ,
ਕਾਵਿਮਈ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਹੋਵੇ।
ਸੱਚੀਂ ਦੁਨੀਆਂ ਜੰਨਤ ਹੋਵੇਗੀ,
ਬਹਾਰਾਂ ਦਾ ਮੌਸਮ ਹੋਵੇਗਾ,
ਸਿੱਧੂ' ਜੁਲਮ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਜੇ,
ਕਵੀਆਂ ਦਾ ਸੰਸਾਰ ਹੋਵੇ।
