ਕਵਿਤਾ ਅੰਗੜਾਈ ਲੈ ਰਹੀ,
ਛੇਤੀ-ਛੇਤੀ ਲਿਖਦੇ ਮੈਨੂੰ,
ਕੂਕ-ਕੂਕ ਕੇ ਕਹਿ ਰਹੀ।
ਉੱਠ 'ਸਿੱਧੂ' ਦੇਰ ਨਾ ਕਰ,
ਚੱਕਵੇਂ ਪੈਰੀਂ ਫਿਰੇ ਭੱਜੀ,
ਮਨਚਲੀ ਟਿਕ ਕੇ ਨਾ ਬਹਿ ਰਹੀ।
ਲਫਜ਼ ਉਹ ਵੇਖ ਆ ਗਏ,
ਤੇ ਕਲਮ ਵੀ ਨਾਲ ਖਲੋਤੀ ਏ,
ਮੱਲੋ-ਜੋਰੀ ਮੇਰੇ ਗਲ ਪੈ ਰਹੀ।
ਲੈ ਮੈਂ ਤਾਂ ਤਿਆਰ ਹਾਂ,ਕਵੀ ਜੀ,
ਕੱਢ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦਾ ਗਵਾਰ,
ਬਾਹੋਂ ਫੜ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿ ਰਹੀ।
