ਧੰਨ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਬਾਣੀ ।
ਕਵਿਤਾ ਪੜ੍ਹੀ ਤੇ ਸਰਬ ਜਾਣੀ ।
ਕਿ ਉਸਦੀ ਲੀਲਾ ਨਿਆਰੀ ਏ ।
ਕਵਿਤਾ ਤਾਂ ਬਹਾਨਾ ਏਂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ,
ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਏ ।
ਕਵਿਤਾ ਧੁਰ ਅੰਦਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ,
ਧੁਰ ਅੰਦਰ ਜਾ ਵੜਦੀ ਏ ।
ਜਦੋਂ ਲਫਜ਼ ਰਵਾਨੀ ਫੜ੍ਹ ਲੈਂਦੇ,
ਫਿਰ ਕਿੱਥੇ ਖੜ੍ਹਦੀ ਏ ।
ਇਹ ਨਿਤਨੇਮ ਦੇ ਵਰਗੀ ਏ ।
ਮਾਂ ਜਿਹੀ ਨਿਮਰਤਾ ਦੀ ਸੂਰਤ ਨੂੰ ,
ਤਾਂ ਲੁਕਾਈ ਪੜ੍ਹਦੀ ਏ ।
ਫਿਰ ਲੰਗਰ ਲੱਗਦੇ ਨੇ ।
ਸਫੇ ਤੋਂ ਵਰਕੇ ਤੱਕ, ਨਾਲ ਆ ਖੜ੍ਹਦੇ ਨੇ
ਅਦਬ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ
ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਨੇ ।
ਹਰ ਪੰਗਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਕਵਿਤਾ,
ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਦੇ, ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਏ ।
ਉਹਦੀ ਮੇਹਰ ਹੋ ਜਾਵੇ 'ਸਰਬ' 'ਤੇ ਜਦ
ਹੱਸ ਸਟੇਜ ਤੇ ਖੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ, ਤੇ ਕਵਿਤਾ ਗਾਉਂਦੀ ਏ ।
ਜਦ ਕਵਿਤਾ ਧੁਰ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਏ ।
ਤਾਂ ਨਾਨਕ ਨਾਨਕ ਗਾਉਂਦੀ ਏ ।
ਤਾਂ ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਉਂਦੀ ਏ ।
ਕਲੇਜਿਆਂ ਠੰਡ ਪਾਉਂਦੀ ਏ ।
ਬਣਕੇ ਬਾਣੀ ਮੇਰੇ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਦੀ
ਜਪੁ ਜੀ ਸਾਹਿਬ ਕਹਾਉਂਦੀ ਏ ।
ਖੁੱਲ ਜਾਵੇ ਜੇ ਰੀਝ ਲੱਗੇ ।
ਦਰਸ਼ਨ ੴ ਸਾਹਿਬ ਕਰਾਉਂਦੀ ਏ ।
ਜੋ ਕਵਿਤਾ ਧੁਰ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਏ ।
ਜੋ ਕਵਿਤਾ ਧੁਰ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਏ ।
