ਕੀਕਣ ਸ਼ਰਤਾਂ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ।
ਅਪਣੀ ਜ਼ਿਦ ਮਨਵਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ।
ਦੂਰ ਵਸੇਂਦਾ ਨੈਣਾਂ ਤੋਂ, ਪਰ,
ਸਾਹਾਂ ਅੰਦਰ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ।
ਮੇਰੇ ਦਰਦ ਅਵੱਲੇ ਨੂੰ ਓਹ
ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਗਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ।
ਰੋਵੇ ਜਦ ਵੀ ਛੁਪ ਛੁਪ ਕੇ ਉਹ,
ਧੂੰਏਂ ਦਾ ਪੱਜ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ।
ਖਾਬ ਕੋਈ ਉਹ, ਪਾਕ ਪਵਿੱਤਰ
ਪਲਕਾਂ ਵਿਚ ਸਮਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਆਉਣੇ ਦਾ ਹੁਣ ਚਾਅ ਕੀ ਕਰੀਏ,
ਝੱਟ ਵਿਛੋੜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ।
ਦਿਲ ਮੇਰਾ ਵੀ ਕਿੰਨਾ ਭੋਲਾ
ਉਸਨੂੰ ਮੰਨ ਖ਼ੁਦਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
