ਅੱਜ ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੇਰੀ ਬਾਬਤ
ਇਕ ਅਨੋਖੀ ਖ਼ਬਰ ਫੈਲੀ
ਮੈਂ ਬੜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆਂ
ਤੇ ਖਲੋਤਾ ਸੋਚਦਾ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹਾਂ ।
ਮੈਂ ਤਾਂ ਏਹੋ ਸਮਝਦਾ ਸੀ
ਤੂੰ ਬੜੀ ਅਨਭੋਲ ਤੇ ਨਾਦਾਨ ਹੈਂ ।
ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਸਾਗਰੀਂ ਨਹੀਂ,
ਸ਼ੂਕਦੇ ਤੂਫਾਨ ਉਠੇ ।
ਤੇ ਰੰਗੀਲੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ
ਕੋਈ ਕਾਸਦ ਬਹੁੜਿਆ ਨਹੀਂ ।
ਇਹ ਤਸੱਵਰ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ,
ਸ਼ੀਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਮਹਿਲ ਲੱਗਾ
ਇਕ ਠੋਕਰ ਨਾਲ ਜਿਹੜਾ,
ਬਸ ਢੇਰੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ।
ਆਪ ਆਪਣੀ ਸੂਝ ਉੱਤੇ,
ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਤਰਸ ਆਇਆ ।
ਅੱਜ ਆਖਰ ਜਾਣਿਆਂ ਹੈ,
ਮੈਂ ਬੜਾ ਅਨਭੋਲ ਤੇ ਨਾਦਾਨ ਹਾਂ ।
ਏਸ ਦਿਲ ਦੇ ਵਰਕਿਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਵੇਲੇ,
ਸਮੇਂ ਦੀ ਧਾਰਾ ਤੋਂ ਜਿਹੜਾ,
ਬਹੁਤ ਪਿਛੇ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹਾਂ ।
