ਨੀਂਦਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜਾਗਦੀ, ਕੋਈ ਯਾਦ ਪੁਰਾਣੀ
ਸ਼ਾਂਤ ਤਲਾਂ ਦੇ ਹੇਠ ਜੋ, ਖਾਮੋਸ਼ ਕਹਾਣੀ
ਕੋਈ ਆਇਆ ਹੱਥ ਦੀਵਾ ਫੜਕੇ
ਅੱਖੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਭਰਕੇ
ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਸੀਨਾ ਧੜਕੇ
ਸਾਂਭ ਲਿਆ ਅਸੀਂ ਓਹਲਾ ਕਰਕੇ
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਉਡੀਕ ਦੀ, ਅਸਾਂ ਪੂਰੀ ਮਾਣੀ
ਸ਼ਾਂਤ ਤਲਾਂ ਦੇ ਹੇਠ ਜੋ, ਖਾਮੋਸ਼ ਕਹਾਣੀ
ਛੁਟ ਗਿਆ ਜੋ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ
ਘੁਲ ਗਿਆ ਉਹ ਸਾਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ
ਖਾਲੀ ਜਿਹੀਆਂ ਨਿਗਾਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ
ਖੁਲ੍ਹੀਆਂ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਬਾਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ
ਬੰਦੇ ਦੀ ਤਕਦੀਰ ਇੱਕ, ਅੱਖੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ
ਸ਼ਾਂਤ ਤਲਾਂ ਦੇ ਹੇਠ ਜੋ, ਖਾਮੋਸ਼ ਕਹਾਣੀ
ਇਹ ਜੀਵਨ ਜਿਵੇਂ ਜਲ ਦੀ ਧਾਰਾ
ਦੂਰੋਂ ਦੂਰੋਂ ਦਿਸੇ ਕਿਨਾਰਾ
ਅੰਬਰਾਂ ਚੋਂ ਕੋਈ ਕਰੇ ਇਸ਼ਾਰਾ
ਪਰ ਹਾਲੇ ਨਹੀਂ ਪਾਰ ਉਤਾਰਾ
ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗੂ ਜਾਗਦੀ, ਕੋਈ ਸ਼ੈਅ ਮਰਜਾਣੀ
ਸ਼ਾਂਤ ਤਲਾਂ ਦੇ ਹੇਠ ਜੋ, ਖਾਮੋਸ਼ ਕਹਾਣੀ
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਸੂਰਜ ਲਹਿੰਦਾ
ਬੰਦਾ ਵੀ ਬੱਸ ਚਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ
ਜੋ ਚੁਪਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਹੈ
ਕੁੱਝ ਨਾ ਬੋਲੇ, ਕੁੱਝ ਨਾ ਕਹਿੰਦਾ
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲਹਿ ਗਈ, ਇਹ ਉਸ ਨੇ ਜਾਣੀ
ਸ਼ਾਂਤ ਤਲਾਂ ਦੇ ਹੇਠ ਜੋ, ਖਾਮੋਸ਼ ਕਹਾਣੀ
