ਤੇਰੇ ਖਤ ਦੀ ਉਡੀਕ,
ਨੀ ਮੈਂ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ ਰੋਇਆ।
ਯਾਦਾਂ ਵਾਲਾ ਹਰ ਪਲ,
ਹੰਝੂ ਬਣ ਬਣ ਚੋਇਆ।
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋ ਬਿਤਾਏ ਪਲ ਪਲ ਵਿੱਚ ਖੋਇਆ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਹੀ ਅੰਦਰ ਮੈਨੂੰ ਘੁਣ ਵਾਂਗ ਢੋਇਆ।
ਇੱਕ ਆਖਰੀ ਉਮੀਦ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਰੋਇਆ।
ਤੇਰੇ ਖਤ ਦੀ ਉਡੀਕ,
ਨੀ ਮੈਂ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ ਰੋਇਆ।
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰਾਂ ਵਾਲਾ ਫੁੱਲ, ਲੈਕੇ ਦਿਲ ਚ ਲੁਕੋਇਆ।
ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਜਾਣ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਹ ਹੈ ਮੁਰਝਾਇਆ।
ਪਰ ਲਗਦਾ ਇਹ ਆਸ, ਲੈਕੇ ਕਬਰਾਂ 'ਚ ਸੋਇਆ।
ਤੇਰੇ ਖਤ ਦੀ ਉਡੀਕ,
ਨੀ ਮੈਂ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ ਰੋਇਆ।
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਿਲ, ਨੀ ਮੈਂ ਸੀਨੇ ਸੀ ਬਣਾਇਆ।
ਟੁੱਟੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ਼ ਤੇਰੇ, ਉਹ ਤਾਂ ਖੰਡਰ ਬਣਾਇਆ।
ਦਿਲ ਨਹੁੰਦਰਾਂ ਤੂੰ ਚੋਭੇ, ਦਿਲ ਖੂਨ ਰੰਗਾ ਹੋਇਆ।
ਤੇਰੇ ਖਤ ਦੀ ਉਡੀਕ,
ਨੀ ਮੈਂ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ ਰੋਇਆ।
ਮੇਰੇ ਪੈਰੀਂ ਪਏ ਛਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਪੈੜ ਤ ਖਲੋਇਆ।
ਤੇਰੀ ਲੱਭਾਂ ਤਸਵੀਰ, ਨੇਰ੍ਹ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਹੋਇਆ।
ਮੇਰੇ ਵਿਲਕਦੇ ਨੇ ਹਾਸੇ, ਵੈਣ ਅੱਖਾਂ ਚ ਸਮੋਇਆ।
ਤੇਰੇ ਖਤ ਦੀ ਉਡੀਕ,
ਨੀ ਮੈਂ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ ਰੋਇਆ।
ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਰਾਤਾਂ, ਦਿਨ ਅੱਗ ਮੇਰਾ ਹੋਇਆ।
ਕਦੇ ਵੱਲ ਮੇਰੇ ਆਵੇ, ਦੇਖੀਂ ਮਿੱਟੀ ਮੈਨੂੰ ਹੋਇਆ।
ਆਇਆ ਸੁੱਖ ਨਾ ਸੁਨੇਹਾ, ਮੇਲ ਮੌਤ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਤੇਰੇ ਖਤ ਦੀ ਉਡੀਕ,
'ਸੁੱਖਾ' ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ ਰੋਇਆ।
