ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਹੈ,
ਖਿਡੌਣਾ ਇੱਕ ਆ ਗਿਆ।
ਨਾ-ਮੁਰਾਦ, ਬੇਈਮਾਨ ਮੇਰਾ,
ਸਭ ਸਮਾਂ ਖਾ ਗਿਆ।
ਚੰਗਾ ਸੀ ਦਿਮਾਗ ਮੇਰਾ,
ਜਿੰਦਾ ਇਹ ਹੈ ਲਾ ਗਿਆ।
ਮੌਰ ਮੇਰੇ ਕੱਢ,
ਧੌਣ ਮੇਰੀ ਅਕੜਾ ਗਿਆ।
ਚਿੱਠੀਆਂ ਨੂੰ ਖੂੰਜੇ ਲਾ,
ਮੈਸਜ ਸਿਖਾ ਗਿਆ।
ਵਿੰਗੇ ਟੇਡੇ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੀ,
ਸੈਲਫੀ ਦਿਖਾ ਗਿਆ।
ਬੀਬੇ ਮੇਰੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ,
ਚੱਕਰਾਂ 'ਚ ਪਾ ਗਿਆ।
ਗੱਲਾਂ ਬਾਤਾਂ ਬੰਦ ਭੈੜੀ,
ਚੁੱਪ ਜਿਹੀ ਪਾ ਗਿਆ।
ਸੋਹਣੇ-ਸੋਹਣੇ ਬੱਚੇ,
ਅੱਖੀਂ ਐਨਕ ਲੁਆ ਗਿਆ।
ਨਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭੈੜਾ,
ਨਸ਼ਾ ਇਹ ਹੈ ਲਾ ਗਿਆ।
ਦਸ-ਦਸ ਜੇਬੋਂ ਕੱਢ,
ਪੈਸਾ ਸਾਰਾ ਖਾ ਗਿਆ।
ਬੈਟਰੀ ਦਾ ਅੰਤ ਇਹਦੀ,
ਸਾਨੂੰ ਮੰਗਤਾ ਬਣਾ ਗਿਆ।
ਹਰ ਇੱਕ ਬੰਦੇ ਹੱਥ,
ਕੈਮਰਾ ਫੜਾ ਗਿਆ।
ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵਿਹਲਾ ਹੁਣ,
ਸਾਰੇ ਕੰਮੀ ਲਾ ਗਿਆ।
ਪੁੱਠੀ –ਸਿੱਧੀ ਫੋਟੋ,
ਫੇਸ ਬੁੱਕ ਉੱਤੇ ਪਾ ਗਿਆ।
ਕਿਤਾਬਾਂ ਰੱਖੋ ਪਿੱਛੇ,
ਗੂਗਲ ਬਾਬਾ ਕਹਿੰਦੇ ਆ ਗਿਆ।
ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੀ ਖੇਡ ਹੁਣ,
ਸਭ ਨੂੰ ਸਿਖਾ ਗਿਆ।
ਜਿੱਦੀ ਹੋਏ ਜੁਆਕਾਂ ਨੂੰ ਹੈ,
ਸਾਡੇ ਪੱਲੇ ਪਾ ਗਿਆ।
ਹਰ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ,
ਦੂਰੀ ਹੈ ਵਧਾ ਗਿਆ।
ਬੁੱਢੇ-ਠੇਰੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ,
ਫਿਕਰਾਂ 'ਚ ਪਾ ਗਿਆ।
ਸਮਾਂ ਘੱਟ ਆੱਨਲਾਈਨ,
ਸਮਾਨ ਸਭ ਪਹੁੰਚਾ ਗਿਆ।
ਹਰ ਪਲ ਚੈੱਕ,
ਸੁਰ ਇੱਕ ਥਾਂ ਟਿਕਾ ਗਿਆ।
ਆਪ ਬੇਤਾਰਾ,
ਸਭ ਤਾਰ ਤੁੜਵਾ ਗਿਆ।
ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖੇ ਹੈ,
ਖਿਡੌਣਾ ਇੱਕ ਆ ਗਿਆ।
