ਹੁਣ ਜਦੋਂ
ਬੱਲਦਾਂ ਦੇ ਗਲ
ਛਣਕਦੀਆਂ ਨਹੀਂ ਟੱਲੀਆਂ
ਮੇਲੇ 'ਚ ਮੁਟਿਆਰ ਦੀ
ਝਾਂਜਰ
ਖੌਰੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀ
ਸੰਮਾਂ ਵਾਲੀ ਡਾਂਗ
ਮੋਢੇ 'ਤੇ
ਸੋਂਹਦੀ ਨਹੀਂ
ਕਾਮਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤ
ਬੁੱਤ ਬਣ
ਹਰ ਰੁੱਤ 'ਚ
ਭਟਕਦੇ ਨੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ
ਫਸਲਾਂ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਨੇ
ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਸਾਏ
ਸਾਹੂਕਾਰਾਂ ਦੇ ਜਾਏ !
ਪਾਣੀ ਦੀ ਥਾਂ
ਪੀਣੀ ਪੈਂਦੀ ਏ
ਜ਼ਹਿਰ...
ਕਹਿਰ ਸਾਂਈ ਦਾ
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਝ
ਆਖ ਦਿੰਦੇ ਹੋ
ਸਭ ਕੁਝ ਮੁਬਾਰਕ ! !
