"ਵਾਰਿਸਸ਼ਾਹ ਨਜ਼ਾਮ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਵਡਾ,
ਸਿਰੋਂ ਲਾਹ, ਓ ਦਿਲਬਰਾ ਵਾਸਤਾ ਈ।”
ਕਿਹਾ ਰਾਂਝੇ ਨੇ ਮਾਰ ਕੇ ਚੀਕ ਉੱਚੀ,
ਛਡ ਇਹ ਰਾਹ, ਓ ਦਿਲਬਰਾ ਵਾਸਤਾ ਈ ।
ਮਿਸਟਰ ਰਾਂਝੇ ਦੀ ਭਲਾ ਤਕਸੀਰ ਕੀ ਏ,
ਕੀ ਗੁਨਾਹ, ਓ ਦਿਲਬਰਾ ਵਾਸਤਾ ਈ ।
ਦਿਨੇ ਰਾਤ ਨਾ ਰਾਂਝੇ ਨੂੰ ਟਿਕਣ ਦੇਂਦੀ,
ਤੇਰੀ ਚਾਹ, ਓ ਦਿਲਬਰਾ ਵਾਸਤਾ ਈ ।
ਬੇਵਕੂਫ਼ਾਂ ਦਾ ਨੇੜ ਕਬੂਲ ਤੈਨੂੰ,
ਮੈਂ ਤਬਾਹ, ਓ ਦਿਲਬਰਾ ਵਾਸਤਾ ਈ।
ਪੈਰੀਂ ਪਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੈਂ ਲੱਤ ਉਤੋਂ,
ਬੇ-ਪਰਵਾਹ, ਓ ਦਿਲਬਰਾ ਵਾਸਤਾ ਈ ।
ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਭਾਈ ਨੇ ਛੋੜ ਦਿਤੇ,
ਖਾਹਮਖਾਹ, ਓ ਦਿਲਬਰਾ ਵਾਸਤਾ ਈ ।
ਯਾਦ ਕਰੀਂ ਓਹ ਕੌਲ ਕਰਾਰ ਪਹਿਲੇ,
ਹੁਣ ਨਿਬਾਹ ਓ, ਦਿਲਬਰਾ ਵਾਸਤਾ ਈ ।
ਦਿਲ ਕਰੇਗਾ ਪੀਣ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਮੇਰਾ
ਤੇਰੀ ਚਾਹ, ਓ ਦਿਲਬਰਾ ਵਾਸਤਾ ਈ।
ਸਾਡੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿਹੜੇ ‘ਨੋ’ ਆਖਣ,
ਉਹ ਗੁਮਰਾਹ, ਓ ਦਿਲਬਰਾ ਵਾਸਤਾ ਈ।
ਰੂਸੀ-ਰਾਕਟਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵੇਖ ਲਈਏ,
ਕਰ ਨਿਗਾਹ, ਓ ਦਿਲਬਰਾ ਵਾਸਤਾ ਈ ।
ਆਸ਼ਕ ਮਾਡਰਨ ਭਾਵੇਂ ‘ਹਮਦਰਦ' ਜੀ ਨੇ
ਕਰ ਪਰਵਾਹ, ਓ ਦਿਲਬਰਾ ਵਾਸਤਾ ਈ ।
