ਯਾਰੀ ਵਿੱਚ ਗ਼ੱਦਾਰੀ ਲੋਕੋ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ,
ਯਾਰੀ 'ਚ ਲੱਗੀ ਅੱਗ ਲੋਕੋ ਠੰਢੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਕੁਪੱਤੀ ਜਨਾਨੀ ਨਾਲ ਯਾਰੀ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ,
ਸੱਚ ਬੋਲਿਆਂ ਲੋਕੋ ਕਦੇ ਵੀ ਭੰਡੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਲੋਕੋ ਸੱਚਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ,
ਸੱਚਾ ਯਾਰ ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਸ਼ਤਰੰਜ ਨਹੀਂ ਬੁਣਦਾ।
ਵਾਰ ਵਾਰ ਗੱਲੀ 'ਚੋਂ ਲੰਘਣਾ ਠਰਕਪੁਣਾ ਹੁੰਦਾ,
ਮਾੜਾ ਬੰਦਾ ਲੋਕੋ ਜਿਹੜਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ।
ਭੈਣ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਅੱਖ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ ਦੀ,
ਯਾਰ ਹੋਵੇ ਗ਼ੱਦਾਰ ਤਾਂ ਉਹਦੀ ਫੂਕ ਨਹੀਂ ਛੱਕੀ ਦੀ।
ਦੋ ਚਾਰ ਗੀਤ ਲਿਖਣ ਵਾਲਾ ਲਿਖਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ,
ਜ਼ਰੂਰਤ ਪੈਣ 'ਤੇ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਭਿਖਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਚੌਂਕ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਸ਼ਰੇਆਮ ਨਹੀਂ ਖੰਘੀ ਦਾ,
ਇਕੱਲੀ ਕੁੜੀ ਦੇਖ ਕੇ ਯਾਰੋ ਛੇੜ ਨਹੀਂ ਲੰਘੀ ਦਾ।
ਲੱਖ ਮੁਸੀਬਤ ਆ ਜੇ ਵੈਰੀ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਨਹੀਂ ਮੰਗੀ ਦਾ,
ਝੂਠੇ ਲਾਰੇ ਲਾ ਕੇ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਡੰਗੀ ਦਾ।
ਕੁੜੀਆਂ ਪਿੱਛੇ ਕਦੇ ਲੋਕੋ ਜ਼ਿੰਮ ਨਹੀਂ ਜਾਈ ਦਾ,
ਜੇ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ ਢਿੱਡ ਤਾਂ ਮੰਗ ਕੇ ਨਹੀਂ ਖਾਈਦਾ।
ਯਾਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਘਰੇ ਬਹਿ 'ਕੇ ਪੀਏ ਨਾ,
ਅਣਖੀ ਹੋਵੇ ਜਿਗਰਾ ਫੇਰ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਜੀਏ ਨਾ।
ਸਰਕਾਰਾਂ ਖਿਲਾਫ਼ ਖੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਅੱਤਵਾਦੀ ਕਹਿਲਾਉਂਦਾ ਏ,
ਕਾਹਦਾ ਉਹ ਰਾਂਝਾ ਜਿਹੜਾ ਚਾਰ ਹੀਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਏ।
ਸੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸ਼ੈਰੀ ਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਕੇ ਗਾਉਂਦਾ ਏ,
ਖ਼ੁਦਾ ਵੀ ਲੱਭਦਾ ਫਿਰਦਾ ਨਾਲੇ ਯਾਰ ਮਨਾਉਂਦਾ ਏ।
ਕੰਜਰੀ ਨਾਲ ਯਾਰੀ ਲਾ ਕੇ ਬੰਦਾ ਕੰਜਰ ਹੋ ਜਾਂਦੈ,
ਮਾੜੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ ਬੰਦਾ ਲੰਡਰ ਹੋ ਜਾਂਦੈ।
ਉਸ ਪੁੱਤ ਤੋਂ ਕੀ ਲੈਣਾ ਜ਼ਮੀਨ ਵੇਚੀ ਜਾਵੇ ਜੋ,
ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਆਵੇ ਨਾ ਬਾਪੂ ਰਿਹਾ ਹੈ ਰੋ।
ਮਾਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਘਰ ਸੁੰਨਾ ਲੋਕੋ ਖੰਡਰ ਲੱਗਦਾ ਏ,
ਭੈਣ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਭਾਈ ਦਾ ਗੁੱਟ ਵੀ ਬੰਜਰ ਲੱਗਦਾ ਏ।
ਮਾੜੀ ਹੋਵੇ ਮਸ਼ੂਕ ਤਾਂ ਬੰਦਾ ਰੁੱਲ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਏ,
ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੰਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਭੁੱਲ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਏ।
