ਮੈਂ ਨਾ ਸ਼ਾਇਰ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਹਾਂ ਕਾਇਰ
ਕਿ ਗਲ਼ ਪਿਆ ਟਾਇਰ । ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਦਿਖਿਆ ।
ਤਾਂ ਹੀ ਨਾ ਮੈਂ ਲਿਖਿਆ
ਕੋਈ ਦੁਖੜਾ ਰੋਗ । ਘਰ ਪਿਆ ਸੋਗ ।
ਵਿਲਕਦੇ ਲੋਕ । ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਦਿਸਦੇ ।
ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਦਿਸਦੇ ।
ਗੁਲਾਬੀ ਬੁੱਲ । ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲ ।
ਤਾਰੀਫਾਂ ਦੇ ਪੁਲ਼ । ਆਹੀ ਸਭ ਦਿਸਦੇ ।
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦੇ । ਮੁਲਕ ਦੀ ਹਾਰ ।
ਨੌਜਵਾਨ ਕੋਈ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ।
ਮੰਤਰੀ ਬਾਬੇ ਦੀ ਮਹਿੰਗੀ ਕਾਰ ।
ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਦਿਖਦੇ ।
ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਦਿਖਦੈ ।
ਮੁਹੱਬਤ ਪਿਆਰ । ਇਸ਼ਕ 'ਚ ਹਾਰ ।
ਯਾਰ ਦੀ ਸਾਰ । ਆਹੀ ਸਭ ਦਿਖਦੈ ।
ਸ਼ਾਇਰ ਤਾਂ ਓ । ਨਾ ਹਾਰੇ ਜੋ ।
ਲਿਖੇ ਲਫਜ਼ ਦੋ । ਪੜਨ੍ਹਗੇ ਸੋ ।
ਪਰ ਕਾਗਜ਼ ਉੱਤੇ । ਮੈਂ ਜੋ ਵੀ ਵਾਹਿਆ ।
ਆਪੇ ਹੀ ਪੜ੍ਹਿਆ । ਆਪੇ ਹੀ ਗਾਇਆ ।
ਫੋਕਾ ਕਰਾਂ ਮੈਂ । ਕਾਹਦਾ ਮਾਣ ।
ਜੇ ਫਾਹੇ ਟੰਗਿਆ । ਨਾ ਦਿਸੇ ਕਿਸਾਨ ।
ਨਸ਼ੇ 'ਚ ਡੁੱਬਿਆ । ਜੇ ਮੇਰਾ ਹਾਣ ।
ਓਹੀ ਨਾ ਲਿਖਿਆ । ਕਲਮ ਪਏ ਖਾਣ ।
ਬੁੱਢੜੇ ਪਿਉ ਦੇ । ਕੀਤੇ ਕਰਮ ।
ਰੋਲ਼ਦਾ ਫ਼ਿਰਦਾਂ । ਨਾ ਆਵੇ ਸ਼ਰਮ ।
ਮੋਢਿਆਂ ਉਤੇ । ਕਈ ਨੇ ਕਰਜ਼ ।
ਲਿਖੂੰ ਸਭ ਸਾਫ਼ । ਨਿਭਾਉਣੇ ਫਰਜ਼ ।
ਅੰਬਰ 'ਚੋਂ ਨਿੱਕਲੂ । ਕਲਮ ਦੀ ਗਰਜ਼ ।
ਲਿਖਾਰੀ ਬਣਨਾ । ਕਹਾਉਣਾ ਅਰਜ਼ ।
ਕਵਿਤਾ ਕਰਨੀ । ਦਿਲਾਂ 'ਚ ਦਰਜ਼ ।
ਲਿਖਾਰੀ ਬਣਨਾ । ਕਹਾਉਣਾ ਅਰਜ਼ ।
