ਨਾ ਈਸਾ ਨਫ਼ਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਬੀਮਾਰ ਹੁੰਦਾ ਮੈਂ ।
ਤੇਰੇ ਨੈਣਾਂ ਚੋਂ ਨਾ ਪੀਂਦਾ ਤੇ ਕਿਉਂ ਮੈਖ਼ੁਆਰ ਹੁੰਦਾ ਮੈਂ ।
ਮੁਕੱਦਰ ਰੋਲ ਗਏ ਮੈਨੂੰ ਮੈਂ ਕਾਹਨੂੰ ਇੰਜ ਰੁਲਣਾ ਸੀ,
ਕਦੀ ਮੈਂ ਕੱਖ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਤੇਰੀ ਦੀਵਾਰ ਹੁੰਦਾ ਮੈਂ ।
ਸਵੱਲੇ ਭਾਗ ਜੇ ਹੁੰਦੇ ਤੇ ਮੈਂ ਇਨਸਾਨ ਨਾ ਹੁੰਦਾ,
ਤੇਰੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਓ ਫੁੱਲਾ ਖ਼ਾਰ ਹੁੰਦਾ ਮੈਂ ।
ਕਰਾਂ ਦਰਬਾਨ ਦੇ ਤਰਲੇ ਪਵਾਂ ਸਾਕੀ ਦੇ ਪੈਰੀਂ ਮੈਂ,
ਕਿਸੇ ਦਾ ਭਾਰ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਜੇ ਉਹਦਾ ਯਾਰ ਹੁੰਦਾ ਮੈਂ ।
ਵਿਛੁੰਨਾ ਦਾਰ ਤੋਂ ਕੁਰਲਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕੂੰਜ ਵਾਂਗੂੰ ਮੈਂ,
ਕਦੀ ਜੇ ਕੂੰਜ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਕੱਲਾ ਡਾਰ ਹੁੰਦਾ ਮੈਂ ।
ਰਿਹਾ ਸੁਲਤਾਨ ਮੈਂ ਸੁਲਤਾਨ ਤਾਂ ਇਹ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣੇ ਪਏ,
ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਮੰਗਦਾ ਤੇ ਨਾ ਜ਼ਲੀਲੋ ਖ਼ਵਾਰ ਹੁੰਦਾ ਮੈਂ ।
