ਨਹੀਂ ਜੇ ਅਰਥ ਹੀ ਸਮਝੇ, ਸਫ਼ੇ ਪਲਟਣ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ ।
ਕੁਲੀ ਵਾਂਗਰ, ਕਿਤਾਬਾਂ ਰਾਤ ਦਿਨ ਚੁੱਕਣ ਦਾ ਕੀ ਫ਼ਾਇਦਾ ।
ਜਦੋਂ ਦੱਸਣ, ਸਿਤਾਰੇ, ਫੁੱਲ, ਬੱਚੇ, ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਕਰ,
ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਮਤਲਬ, ਸਵੇਰੇ ਸ਼ਿਵਰ ਵਿੱਚ ਹੱਸਣ ਦਾ ਕੀ ਫ਼ਾਇਦਾ ।
ਨਾ ਇਹ ਰੁੱਖ ਨੂੰ, ਨਾ ਰੁੱਖ ਇਸਨੂੰ ਹੀ ਹੁਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੈ,
ਝੜੇ ਪੱਤੇ ਨੂੰ, ਮੁੜ ਇਸ ਰੁੱਖ ‘ਤੇ ਟੰਗਣ ਦਾ ਕੀ ਫ਼ਾਇਦਾ ।
ਹੈ ਮਸਜਿਦ ਵੀ, ਹੈ ਮੰਦਰ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗੁਰੂ-ਘਰ ਵੀ,
ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ, ਫ਼ਿਰ ਦਰ-ਬ-ਦਰ ਭਟਕਣ ਦਾ ਕੀ ਫ਼ਾਇਦਾ।
ਮੇਰਾ ਇਹ ਜਿਸਮ, ਮੁਰਦਾ ਰੂਹ ਦਾ ਤਾਬੂਤ ਹੈ ਜੀਕਣ,
ਕਿਸੇ ਤਾਬੂਤ ਨੂੰ, ਤਾਬੂਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦਾ ਕੀ ਫ਼ਾਇਦਾ ।
ਨਹੀਂ ਜੇ ਘਰ ਨੂੰ ਰੁਸ਼ਨਾਣਾ, ਨਹੀਂ ਜੇ ਰਾਹ ਦਿਖਲਾਣਾ,
ਨਹੀਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਣਾ, ਤਾਂ ਇਸ ਚਾਨਣ ਦਾ ਕੀ ਫ਼ਾਇਦਾ ।
ਹੈ ਕਰਦਾ ਵਣਜ ਜੇ ਮਜ਼ਹਬ, ਤਰਾਜੂ ਆਸਥਾ ਦਾ ਫੜ,
ਤੇ ਬੁੱਤ, ਵੱਟੇ ਨੇ ਤੋਲਣ ਨੂੰ, ਤਾਂ ਫ਼ਿਰ ਪੂਜਣ ਦਾ ਕੀ ਫ਼ਾਇਦਾ ।