ਨਾਨਕੇ ਪਿੰਡ ਦੀ
ਪਗਡੰਡੀ ਟੱਪਦਿਆਂ ਹੀ
ਬੱਚੇ ਬੱਢੇ ਜਵਾਨ ਹਮਉਮਰ ਸੱਭ
ਮਾਮੇ ਮਾਮੀਆਂ ਮਾਸੀਆਂ ਨਾਨੇ ਨਾਨੀਆਂ
ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ
ਮਨ ‘ਚ ਸੱਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ
ਨਾਨੀ ੳਭਰਦੀ ਹੈ
ਮੇਰੀ ਨਾਨੀ-ਘੜਾਨੀ
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਦਰੁਲੱਭ ਖਜ਼ਾਨਾ !
ਹੱਸਦੀ ਖੇਡਦੀ
ਡੰਡੇ ਲੈ ਕੇ ਮਗਰ ਭੱਜਦੀ
ਲਾਡ ਲਡਾਉਂਦੀ
ਘਿਉ ਸ਼ੱਕਰ ਖੁਆਉਂਦੀ
ਫਿਰ ਨਾਨਾ ਤੇ ਮਾਮਾ ਆਤਮਾ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਦੇਖੋ ਭੱਠੀ ‘ਚੋਂ ਗਰਮਾ-ਗਰਮ ਲੋਹਾ ਕੱਢ
ਨਾਨਾ ਸੰਨ੍ਹੀ ‘ਚ ਫੱੜਕੇ ਆਰ੍ਹਨ ਤੇ ਰੱਖਦਾ
ਮਾਮਾ ਘੱਣ ਲੈ
ਉਹਨੂੰ ਕੁੱਟਦਾ ਤੋੜਦਾ ਮਰੋੜਦਾ
ਪਤਾ ਨਹੀਂ
ਕਿਹੜੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕੱਢਦੇ
ਫਿਰ ਤੋੜ ਮਰੋੜ ਕੇ
ਕਦੇ ਫਾਲ੍ਹਾ
ਕਦੇ ਦਾਤੀ
ਕਦੇ ਤਵੀ
ਕਦੇ ਛੈਣੀ
ਹੋਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਕੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ
ਨਾਨਾ ਤਾਂ ਡਾਕਟਰੀ ਵੀ ਕਰਦਾ
ਕਿਸੇ ਦਾ ਦੰਦ ਹੁੰਦਾ ਕੱਢਣ ਵਾਲਾ ਦੁਖਦਾ
ਆ ਬੈਠਦਾ
ਨਾਨਾ ਜਬ੍ਹਾੜੇ ‘ਚ ਪਾ ਜਮੂਰ
ਦੰਦ ਦਾੜ ਜੋ ਵੀ ਦੁਖਦਾ
ਕੱਢ ਅਗਲੇ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜਾਉਂਦਾ
ਨਾ ਕੋਈ ਆ..ਹ ਨਾ ਊ..ਹ
ਬੱਸ ਹੱਥ ‘ਤੇ ਪਏ
ਅੱਧ ਗਲੇ ਦੰਦ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ
ਤੇ ਉੱਠਕੇ ਤੁਰ ਜਾਂਦਾ
ਤੇ ਇੰਜ ਹੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਨਾਨਾ ਤੁਰ ਗਿਆ
ਫਿਰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਲਾਟਾਂ ਮੂਹਰੇ
ਭੱਖਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਮੇਰਾ ਮਾਮਾ
ਕੁੱਟਦਾ ਤੋੜਦਾ ਮਰੋੜਦਾ ਰਿਹਾ ਲੋਹੇ ਨੂੰ
ਮਾਮਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਤਾਂ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ
ਗਰਮ ਲੋਹਾ ਤਾਂ ਅਤਮੇ ਮੂਹਰੇ ਰੋਂਦੈ…
ਜਿਉਂ ਕਸਾਈ ਮੂਹਰੇ ਬੱਕਰਾ
ਤੇ ਮਾਮਾ ਕਹਿੰਦਾ
ਆਤਮੇ ਦੀ ਕੀਤੀ ਵੈਲਡਿੰਗ ਕੂਲ਼ੀ ਗੱਲ੍ਹ ਅਰਗੀ
ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਜੀਭ ਫੇਰ ਲਵੇ ਸਾਰੀ ਟਰਾਲੀ ਤੇ
ਜ੍ਹਾ ਖਾਂ ਜੀਭ ਨੂੰ ਰੱੜਕ ਜਾਵੇ
ਤੇ ਇਉਂ ਹੀ
ਭਾਣਜੀ ਦੇ ਭੋਗ ਤੇ ਭੁੱਬੀਂ ਰੋਂਦਾ ਮਾਮਾ
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਪਿੰਡ ਜਾਂਦਾ ਹੀ ਚਲੇ ਗਿਆ
ਬਿਨਾਂ ਰੱੜਕੇ ਜੀਭ ਤੇ
ਛੱਡ ਗਿਆ ਪਿੱਛੇ ਇਕੋ ਹੀ ਗੱਲ
ਬਈ ਆਤਮੇ ਮੂਹਰੇ ਤਾਂ ਲੋਹਾ ਰੋਂਦਾ ਸੀ ਰੋਂਦਾ
ਕੰਮ ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਮੂਹਰੇ ਭੱਜਿਆ ਫਿਰਦਾ ਸੀ
