ਨੀਲੇ ਨੀਲੇ ਨੈਣਾਂ ਵਿੱਚ ਕਜਲਾ ਮੈਂ ਪਾਵਾਂ
ਜੀਵੇਂ ਪ੍ਰਦੇਸੀਆ ਵੇ ਮੰਗਦੀ ਦੁਆਵਾਂ ।
ਰੇਸ਼ਮੀ ਦੁਪੱਟਾ ਉੱਤੇ ਸਿਲਮ ਸਿਤਾਰੇ
ਮੱਥੇ ਵਾਲਾ ਟਿੱਕਾ ਤੈਨੂੰ ਕਰਦਾ ਇਸ਼ਾਰੇ
ਹੱਥੀਂ ਪਾਏ ਗੋਖੜੂ ਮੈਂ ਕਿਝ ਛਣਕਾਵਾਂ !
ਚੁਪ ਚੁਪ ਤੱਕਦੀਆਂ ਹਾਰ ਤੇ ਹਮੇਲਾਂ
ਬੜੀਆਂ ਉਦਾਸ ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਦੀਆਂ ਰੇਲਾਂ
ਗਲ ਦੀ ਤਵੀਤੜੀ ਨੂੰ ਗਲ ਨਾਲ ਲਾਵਾਂ ।
ਰੇਸ਼ਮੀ ਏ ਕੁੜਤੀ ਤੇ ਕੁੜਤੀ ਨੂੰ ਬੀੜੇ
ਹੰਝੂਆਂ ਥੀਂ ਭਿੱਜੇ ਮੇਰੇ ਸੂਹੇ ਸੂਹੇ ਲੀੜੇ
ਗਮਾਂ ਦੀਆਂ ਚੜ ਆਈਆਂ ਕਾਲੀਆਂ ਘਟਾਵਾਂ
ਲਿਸ਼ ਲਿਸ਼ ਕਰੇ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਜੋੜਾ
ਉੱਡੂੰ ਉੱਡੂੰ ਕਰਾਂ, ਭੈੜਾ ਤੁਰੇ ਥੋੜਾ ਥੋੜਾ
ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਝਾਂਜਰਾਂ ਵੀ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਬਿਠਾਵਾਂ ।
ਤੁਰ ਗਈਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਚਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਡਾਚੀਆਂ
ਝਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ 'ਚ ਸੱਧਰਾਂ ਗਵਾਚੀਆਂ
ਯਾਦਾਂ ਵਾਲੇ ਕਾਫ਼ਲੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕੇ ਬੁਲਾਵਾਂ
ਨੀਲੇ ਨੀਲੇ ਨੈਣਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਲੀਆਂ ਘਟਾਵਾਂ
ਆ ਜਾ ਪ੍ਰਦੇਸੀਆ ਵੇ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ।
