ਨਿੱਕੀ ਜਿੰਨ੍ਹੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਵੰਡੀ, ਲਿੱਤਰੀਂ ਦਾਲ ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਨੇ ।
ਕਾਰ ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਵਾਲੀ ਕੀਤੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਨੇ ।
ਖ਼ੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਏ ਜਿਸ ਬੰਦੇ ਦਾ, ਦੁਸ਼ਮਨ ਹੋਵੇ ਦਾਨਸ਼ਮੰਦ,
ਮੇਰੀ ਰਾਹ ਵਿਚ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਬੱਧੇ, ਕੁੱਤੇ ਪਾਲ ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਨੇ ।
ਅਜ ਕਲ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦਾ, ਅਹਿਸਾਨ ਵੀ ਚੁੱਕਣਾ ਪੈਂਦਾ ਨਹੀਂ,
ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ, ਕੀਤੇ ਲਾਲ ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਨੇ ।
ਆਪਣੀ ਆਈ ਦੇ ਨਾਲ ਸੱਜਣਾ, ਓੜਕ ਨੂੰ ਮਰ ਜਾਣਾ ਏ,
ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਏ ਦੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ, ਬੱਗੇ ਵਾਲ ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਨੇ ।
ਮੇਰੇ ਤਾਈਂ ਉਸ ਦੀ ਲੋ ਦੀਆਂ, ਰਿਸ਼ਮਾਂ ਪਹੁੰਚ ਨਾ ਜਾਣ ਕਿਤੇ,
ਚਾਰ-ਚੁਫ਼ੇਰੇ ਪਰਦਾ ਕੀਤਾ, ਦੀਵਾ ਬਾਲ ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਨੇ ।
ਇੰਜ ਵੀ ਸਾਂਝ-ਭਿਆਲੀ ਦਾ ਨਾ, ਮਤਲਬ ਜਾਣਾ'ਅਨਵਰ' ਜੀ,
ਕਿਉਂ ਰੱਖਿਆ ਏ ਵੰਡ ਵੰਡਾਕੇ, ਕੱਠਾ ਮਾਲ ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਨੇ ।
