ਨਿੱਕੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਪਾਰੋਂ ਲੜਦੇ ਰਹੇ ।
ਹਿਰਸ-ਤਮਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਸੜਦੇ ਰਹੇ ।
ਗ਼ੈਰਾਂ ਨੇ ਤਸਖੀਰ ਫ਼ਿਜ਼ਾਵਾਂ ਕਰ ਲਈਆਂ,
ਅਸੀਂ ਚਕੋਰਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਚੰਨ ਨੂੰ ਫੜਦੇ ਰਹੇ ।
ਉਹਦੀ ਸ਼ਹਿ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੁਨਸਫ਼ ਵੇਲੇ ਦੇ,
ਹਰ ਇੱਕ ਜੁਰਮ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਮੱਥੇ ਮੜ੍ਹਦੇ ਰਹੇ ।
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਹ ਕਿਧਰੇ ਹਸ ਕੇ ਬੋਲ ਪਿਆ,
ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਅਫ਼ਸਾਨੇ ਘੜਦੇ ਰਹੇ ।
ਉਹ ਆਇਆ ਤੇ ਮਹਿਫ਼ਲ ਸਾਰੀ ਮਹਿਕ ਉੱਠੀ
ਉਹਦੇ ਬੋਲੇ ਅੱਖਰਾਂ ਚੋਂ ਫੁੱਲ ਝੜਦੇ ਰਹੇ ।
