ਨੂਨ-ਨੇੜੇ ਪਈ ਸੁਧ ਯਾਰ ਦੀ ਮੈਨੂੰ,
'ਨਹਨ ਅਕਰਬ ਹਬਲ ਉਲ ਵਰੀਦ' ਕੁਨੋਂ ।
ਅਖੀਂ ਦੇ ਵਿਚ ਪਿਆਰਾ ਵਸੇ
ਘੁੰਡ ਕਢੇ ਮੈਂਡੇ ਦੀਦ ਕੁਨੋਂ ।
ਪਲ ਪਲ ਪਲਕਾਂ ਘੁੰਡ ਚੁਕੇਂਦੀਆਂ,
ਖੁਲ੍ਹੇ ਨ ਕੁਫਲ ਕੁਲੀਦ ਕੁਨੋਂ ।
ਯਾਰ ਅੜੇ ਤੇ ਯਾਰੀ ਪੜ੍ਹੇ,
ਵੇਖੇ ਕਿਉਂਕਰ ਦੀਦ ਬਈਦ ਕੁਨੋਂ ।
ਉਥੇ ਨਾਮਾ ਅੱਗੇ ਤੇ ਕਾਸਦ ਪਿੱਛੇ,
ਤਾਂ ਕੇਹੀ ਪੁੱਛ ਰਸੀਦ ਕੁਨੋਂ ।
ਮੇਰੇ ਯਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਨਿਆਰੀ ਵੇ ਹੈਦਰ,
ਬਾਹਰ ਗੁਫਤੋ ਸ਼ਨੀਦ ਕੁਨੋਂ ।੨੫।
