ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਵੇਖ ਹਨੇਰਾ ਹੈ
ਮੈਨੂੰ ਜਾਪੇ ਸੱਜਰ ਸਵੇਰਾ ਹੈ ।
ਤੂੰ ਹੈਂ ! ਬਸ ਤੂੰ ਹੈਂ ! ਇਕ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ !
ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਬ੍ਰਹਮ ਬਸੇਰਾ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਉੱਠੋ, ਸੁਬਹ ਹੋਈ
ਮੈਨੂੰ ਜਾਪੇ ਭਟਕਣ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ
ਬਾਹਰਮੁਖੀ ਹੋਏ ਸਭ ਫਿਰਦੇ ਨੇ
ਮੈਂ ਕਹਿਨਾ ਕੋਲ ਬਥੇਰਾ ਹੈ ।
ਅੱਖਾਂ ਵੇਖ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਰੱਜੀਆਂ ਨੇ
ਰੰਗ ਰੋਈਆਂ ਤੇ ਰੰਗ ਹੱਸੀਆਂ ਨੇ
ਮੈਂ ਕਹਿਨਾ ਝਾਤੀ ਮਾਰ ਅੰਦਰ
ਰੰਗਾਂ ਦਾ ਬੇਅੰਤ ਖਲੇਰਾ ਹੈ ।
ਵੇਖਣ, ਸੁਣਨ, ਸੁੰਘਣ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਤੇ ਕਰਾ
ਸੁਆਦਾਂ ਦਿਆ ਪੱਟਿਆ ਘੱਟ ਵੀ ਖਾ
ਕਿਤੇ ਸਹਿਜ ਸਹਿਜ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਕਰ
ਫੜ ਉਂਗਲ ਉਹਦੀ ਜੋ ਤੇਰਾ ਹੈ ।
ਅਮੀਰ ਸਿਆਣਾ, ਗਰੀਬ ਸ਼ੁਦਾਈ ਹੈ
ਕੋਈ ਮਿੱਤਰ ਪਿਆਰਾ ਭਾਈ ਹੈ
ਤੂੰ ਐਵੇਂ ਨਾ ਆਪ ਉਲਝਿਆ ਕਰ
ਓਹ ਜਾਣੇ ਜੋ ਵੱਡਾ ਵਡੇਰਾ ਹੈ ।
ਯਕੀਂ ਕਰ ਦਰਵੇਸ਼ ਜਿਹਾ ਹੈਂ ਤੂੰ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਮਹੇਸ਼ ਜਿਹਾ ਹੈਂ ਤੂੰ
ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਵਾਸਾ ਹੈ।
‘ਉੱਪਲ’ ਤੂੰ ਅੰਦਰ ਲਾਉਣਾ ਫੇਰਾ ਹੈ।
