ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਅਗਨ-ਪਥ ਸੀ ਜੋ ਪਾਰ ਕਰ ਨਾ ਹੋਇਆ
ਫੁੱਲਾਂ 'ਤੇ ਪੈਰ ਧਰ ਕੇ ਜਲ ਵਿਚ ਉਤਰ ਨਾ ਹੋਇਆ
ਮੈਂ ਵੀ ਨਿਭਾਅ ਰਹੀ ਸੀ ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਅਦੇ
ਤੈਥੋਂ ਵੀ ਬੇੜੀਆਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰ ਨਾ ਹੋਇਆ
ਜਿਹਨਾਂ ਨ੍ਹੇਰਿਆਂ 'ਚ ਤੇਰੀ ਆਹਟ ਗੁਆਚ ਗਈ ਸੀ
ਉਹਨਾਂ ਨ੍ਹੇਰਿਆਂ 'ਚੋਂ ਮੈਥੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਉਭਰ ਨਾ ਹੋਇਆ
ਮੈਂ ਹਾਂ ਸ਼ਰ੍ਹਾ ਦੀ ਮੁਜਰਮ, ਮੈਂ ਹੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕਾਬਿਲ
ਜ਼ਾਹਰ ਨੇ ਪੁਸ਼ਪ ਮੇਰੇ ਤੇਰਾ ਜਲ ਨਸ਼ਰ ਨਾ ਹੋਇਆ
ਗੱਜਿਆ ਵੀ ਚਮਕਿਆ ਵੀ, ਦਿਲ ਕੀਤਾ ਬਰਸਿਆ ਵੀ
ਕਿਸੇ ਆਸਮਾਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦਰਦ ਹਰ ਨਾ ਹੋਇਆ
