ਓਲ੍ਹੇ

ਅਹਿਸਾਨ ਬਾਜਵਾ

ਉੱਚੇ ਮਹਿਲ ਮੁਨਾਰੇ ਬਣ ਕੇ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਕਲੀਆਂ ਢਾਂਦੇ

ਲੰਮੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਕੋਠੀਆਂ ਬੰਗਲੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਘੁਣ ਲਾਂਦੇ

ਵੱਡੇ ਮਹਿਲੀਂ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਕਿਉਂ ਅੱਖੋ ਉਣੀਂਦੇ

ਢਿੱਡ ਦੀ ਅੱਗ ਬਝਾਵਨ ਖ਼ਾਤਿਰ ਮਾੜੇ ਸੀਸ ਨਵਾਂਦੇ

ਉਹੋ ਭੈੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਏ ਜਿਹੜਾ ਪਹਿਲੋਂ ਬੋਲੇ

ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਡਰਦੇ ਲੋਕੀ ਰੱਖ ਲੈਂਦੇ ਨੇ ਓਲ੍ਹੇ 

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ

ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਵਿਤਾਵਾਂ