ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਪਨਿਹਾਰੀਆਂ, ਤੇ ਵੰਨੋ ਵੰਨ ਘੜੇ ।
ਭਰਿਆ ਉਸ ਦਾ ਜਾਣੀਏਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਤੋੜ ਚੜ੍ਹੇ ।
ਉਹਾ ਲੱਜ ਚਰੱਕਲੀ ਉਹੋ ਖੂਹ ਦਾ ਘੇਰ ।
ਇਕ ਭੰਨੇ ਇਕ ਭਰ ਲਏ, ਇਹ ਲੇਖਾਂ ਦੇ ਫੇਰ ।
ਲੇਖਾਂ ਦੀ ਇਹ ਖੇਡ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਦਿੰਦੇ ਹਾਰ ।
ਲੱਖਾਂ ਸੁਘੜ ਸਿਆਣੀਆਂ, ਭੰਨਣ ਅੱਧ ਵਿਚਕਾਰ ।
ਬੁਘਨੇ ਘੁੱਟ ਘੁੱਟ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ, ਤੇ ਨਵੀਂ ਲਿਆਈਆਂ ਲੱਜ ।
ਜਿਸ ਦਾ ਭੱਜਣਾ ਲਿਖਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਜਾਣਾ ਭੱਜ ।
ਉਸ ਦੀ ਢਾਕ ਅੱਜ ਸੱਖਣੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਭਰਿਆ ਕੱਲ੍ਹ ।
ਅੱਜ ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੋ ਗਈ, ਕੱਲ੍ਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੀ ਵੱਲ ।
ਤੱਕਿਆ ਮਾਣ ਕਰੇਂਦੀਆਂ, (ਅਸਾਂ) ਘਾਗੇ ਹੱਥ ਫੜੇ ।
ਭਰਿਆ ਉਸ ਦਾ ਜਾਣੀਏਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਤੋੜ ਚੜ੍ਹੇ ।
