ਪੈਰ ਪੈਰ 'ਤੇ ਸੂਲੀ ਤੇ ਲਟਕਾਂਦੇ ਨੇ।
ਲੋਕੀ ਮੈਨੂੰ ਘੜੀ ਮੁੜੀ ਅਜ਼ਮਾਂਦੇ ਨੇ।
ਅੰਦਰੋਂ ਜ਼ੇਕਰ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਘੁਣ ਲੱਗਾ ਏ,
ਬਾਹਰੋਂ ਅਪਣੇ ਚਿਹਰੇ ਕਿਉਂ ਲਿਸ਼ਕਾਂਦੇ ਨੇ।
ਨੀਂਹਾਂ ਏਥੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਾ ਪੱਕੀਆਂ ਹੋਣ,
ਉਹ ਕੋਠੇ ਬਰਸਾਤਾਂ ਵਿਚ ਢਹਿ ਜਾਂਦੇ ਨੇ।
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਰਿਆਂ ਹੋਵਣ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰੱਖ,
ਜਿਹੜੇ ਬੂਟੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਸੁਕ ਜਾਂਦੇ ਨੇ।
ਸੱਚ ਦਾ ਸੂਰਜ ਇਕ ਨਾ ਇਕ ਦਿਨ ਚਮਕੇਗਾ,
'ਸ਼ਾਹਿਦ' ਹੋਰੀਂ ਐਵੇਂ ਪਏ ਘਬਰਾਂਦੇ ਨੇ।
