ਮਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਬਰਫੀਲੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ‘ਚੋਂ
ਵਗੇ ਗੰਗਾ ਮਾਈ
ਵਗਣ ਅਨੇਕਾਂ ਨਦੀਆਂ
ਪਲਣ ਅਨੰਤ ਜੰਗਲ ਬੇਲੇ
ਜੀਵ ਜੰਤੂ
ਤੇਰੀਆ ਚੋਟੀਆਂ ਤੋਂ ਚੱਲੇ
ਸਭ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਧਾਰਾ
ਵਗਣ ਹਵਾਵਾਂ
ਨਸ਼ਿਆਉਂਦੀਆਂ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਅਸੱਭਿਅਕ ਤੇ ਹੰਕਾਰੀ ਬੱਚੇ
ਰਤਾ ਨਹੀਂ ਝਿਜਕਦੇ
ਤੇਰੀ ਦੇਹ ਤੇ ਕਰਨੋਂ ਅਨਰਥ
ਖਾ-ਪੀ ਕੇ ਸੁੱਟਦੇ ਪਲਾਸਟਿਕ
ਤੇ ਹਰ ਤਰਾਂ ਦਾ ਗੰਦ ਮੰਦ
ਕਰਦੇ ਅਨੰਤ ਹੀਲੇ
ਪਿਘਲਾਉਣ ਲਈ ਤੇਰੀਆਂ
ਚੋਟੀਆਂ ਦੁੱਧ ਚਿੱਟੀਆਂ
ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਘਾਣੀਆਂ
ਕੱਟ ਕੱਟ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ
ਤੇਰੇ ਜਿਸਮ ਤੋਂ ਰੰਗ ਬਰੰਗੇ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹੇ
ਬਾਲੀ ਅੱਗ ਪਰਦੂਸ਼ਣ ਵਾਲੀ
ਫੈਲਾਇਆ ਧੂੰਆਂ ਧੁੰਦੂਕਾਰ
ਰੁੱਖ ਜੀਵ ਤੇ ਮਾਨਸ ਸਾਰੇ
ਕਰਦੇ ਹਾਹਾਕਾਰ…
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ
ਅਕ੍ਰਿਤਘਣ ਤੇ ਬਦਕਾਰ… …
