ਉਹੀ ਹੁਕਮ ਦੇ ਨੇ ਯੱਕੇ ਬੰਦਿਆ, ਜਿਹੜੇ ਖੋਹ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲੈਂਦੇ ਨੇ।
ਜਿਹੜੇ ਜ਼ੁਲਮ ਖਿਲਾਫ਼ ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ, ਉਹਨੂੰ ਹੀ ਸੂਰਾ ਅੱਤਵਾਦੀ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ।
ਇਲਾਕਾ ਦੇਖ ਕੇ ਤਾਂ ਗਿੱਦੜ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਸ਼ੇਰ ਤਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇਖ ਕੇ ਮਾਰਦਾ ਓਏ।
ਪੰਜਾਬੀ ਪੱਗ ਨੂੰ ਦਾਗ਼ ਨਾ ਲਵਾਉਣ ਕਦੇ, ਊਧਮ ਬੇਗ਼ਾਨੇ ਮੁਲਕ ਵੈਰੀ ਠੋਕਦਾ ਓਏ।
ਭਾਰਤ ਜਿਹਾ ਦੇਸ਼ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਾਉਣਾ ਹੋਵੇ, ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਜਿਹੀ ਚਾਹੀਦੀ ਠੁੱਕ ਲੋਕੋ।
ਲੰਡਨ ਜਾ ਕੇ ਜੇ ਵੈਰੀ ਠੋਕਣਾ ਹੋਵੇ, ਅਸਲਾ ਰੱਖਣ ਲਈ ਚਾਹੀਦੀ ਬੁੱਕ ਲੋਕੋ।
ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੱਥੀਂ ਮੰਗਿਆ ਨਾ ਦਿੰਦਾ ਕੋਈ, ਰੱਖ ਤਿੱਖੀ ਸ਼ਮਸ਼ੀਰ ਦੇ ਜ਼ੋਰ 'ਤੇ ਲੈਣੀ ਪੈਂਦੀ।
ਮਾਸੂਮ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਗਰਦਨਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਸੱਚ ਸੁਣ ਸ਼ੈਰੀ ਦੀ ਕੀ ਕਲਮ ਕਹਿੰਦੀ।
ਦਿਲੋਂ ਕਰਦਾ ਪ੍ਰਣਾਮ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਹੜੇ ਦੇਸ਼ ਖ਼ਾਤਰ ਆਪਾ ਗੁਆ ਗਏ।
ਸਿਰ ਝੁਕਦਾ ਉਸੇ ਹੀ ਗੁਰੂ ਅੱਗੇ, ਜਿਹੜੇ ਧਰਮ ਖ਼ਾਤਰ ਚਾਰ ਵਾਰ ਗਏ।
ਮੇਰੀ ਗੁਜ਼ਾਰਿਸ਼ ਇੱਕ ਅੱਜ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ, ਦੇਖਿਓ ਵਿਰਸਾ ਨਾ ਆਪਣਾ ਭੁੱਲ ਜਾਇਓ।
ਜੇ ਪੈ ਜਾਵੇ ਮੰਗਣਾ ਗੈਰਤ ਹੀ ਮਰ ਜਾਂਦੀ, ਰੋਟੀ ਹੱਕ ਦੀ ਭਾਂਵੇਂ ਸੁੱਕੀ ਖਾਇਓ।
