ਪੱਥਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਿਣੀ ਕੇ ਖੁਦ ਵੀ ਪੱਥਰ ਹੋਈਆਂ ਨੇ ।
ਦਹਿਲੀਜ਼ਾਂ ਤਾਂ ਦਹਿਲੀਜ਼ਾਂ ਨੇ, ਨਾ ਹੱਸੀਆਂ ਨਾ ਰੋਈਆਂ ਨੇ ।
ਕੁਝ ਰੀਝਾਂ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਅਣਦਫ਼ਨਾਈਆਂ ਪਈਆਂ ਨੇ
ਕਿਹੜੇ ਵੇਲੇ ਮਰ ਗਈਆਂ, ਕੁਝ ਸਾਰ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਮੋਈਆਂ ਨੇ।
ਮੇਰੇ ਹੰਝੂ ਜੋ ਦਸਦੇ ਨੇ ਇਹ ਪੀੜਾਂ ਕੀ ਪੀੜਾਂ ਨੇ ?
ਮਾਰੂ ਪੀੜਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਅਪਣੇ ਹਾਸੇ ਵਿੱਚ ਲੁਕੋਈਆਂ ਨੇ ।
ਕਦੇ ਕਦਾਈਂ ਉਹਨਾ ਨੂੰ ਦਰਸ ਦਿਖਾ ਕੇ ਆਇਆ ਕਰ
ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਖਾਤਰ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਬਰੂਹਾਂ ਧੋਈਆਂ ਨੇ।
ਆ ਮਨ ਸਾਧਾ, ਦਸਤਕ ਦੇਈਏ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ
ਇਕ ਬੂਹਾ ਜੇ ਸਜਣਾ ਢੋਇਆ, ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਢੋਈਆਂ ਨੇ ।
ਖਬਰੇ ਕਿਤੇ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਚਾਨਣ ਦੀ ਛਿੱਟ ਮਿਲ ਜਾਵੇ
'ਕੇਸ਼ੀ' ਨੇ ਇਸ ਆਸ ਚ ਸਿਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਕਾਲਖਾਂ ਢੋਈਆਂ ਨੇ ।
