ਨੈਣ ਨਿਰੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਗੀਟੇ
ਪੱਥਰ ਗੀਟੇ--ਕੋਈ ਵੀ ਖੇਡੇ!
ਇਹ ਲਹੂ ਮਾਸ ਦੀ ਚਾਹ
ਨਿੱਤ ਨਵੇਂ ਮਾਸ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਨਿੱਤ ਨਵੇਂ ਲਹੂ ਦੀ ਪਿਆਸ
ਹੱਡ ਘਚੋਲੇ
ਚੰਮ ਫਰੋਲੇ!
ਲਹੂ ਮਾਸ ਤੋਂ ਅਗੇ ਸਭ ਕੁਛ
ਸ਼ਾਹ ਹਨੇਰੇ, ਅੰਨ੍ਹੇ ਬੋਲੇ
ਥਾਂ ਥਾਂ ਲਹੂ-ਲਹੂ ਵਿਚ ਵੀਟੇ
ਨੈਣ ਨਿਰੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਗੀਟੇ ।
ਦੋ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਢੇਰ
ਅੰਡਜ
ਜੇਰਜ
ਸੇਤਜ
ਉਤਭੁਜ
ਉੱਸਰੇ ਲੱਖਾਂ ਵੇਰ
ਢੱਠੇ ਲੱਖਾਂ ਵੇਰ
ਪੰਜ-ਤੱਤ ਦੇ ਏਸ ਜਬਾੜੇ
ਦੋ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਢੇਰ
ਸੌੜ ਸੌੜ ਕੇ
ਉਗਲੇ ਲੱਖਾਂ ਵੇਰ
ਹਾਬੜ ਹਾਬੜ
ਨਿਗਲੇ ਲੱਖਾਂ ਵੇਰ
ਜਨਮ ਜਨਮ ਦੇ ਫੇਰ
ਕਿਸੇ ਕੁੱਖ ਨਾ ਜੰਮਿਆ ਨੂਰ
ਮਿੱਟੀ-ਮਿੱਟੀ ਪਈ ਘਸੀਟੇ
ਨੈਣ ਨਿਰੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਗੀਟੇ ।
ਰਾਹ ਵਿਚ ਆ ਗਈ : ਖੱਲ ਹੀ ਖੱਲ
ਇਸ ਤੋਂ' ਅੱਗੇ ਪੈਰ ਧਰਨ ਦਾ
ਆਇਆ ਨਾ ਕਦਮਾਂ ਨੂੰ ਵੱਲ
ਚੰਮ ਵਿਚ ਚੰਮ ਪਿਆ ਪਲ
ਖ਼ਾਕ ਗਈ ਖ਼ਾਕ ਵਿਚ ਰਲ
'ਹੁਸਨ' ਗਿਆ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿਚ ਢਲ
ਕੋਈ 'ਇਸ਼ਕ' ਵੀ ਵਰ ਨਾ ਬਣਿਆ
'ਜੋਤ' ਬਣੀ ਨਾ ਜੈ ਮਾਲਾ
ਤੇ 'ਪ੍ਰੀਤ' ਰਹੀ ਕੰਵਾਰੀ ਗੱਲ ।
ਚਾਨਣ ਨੇ ਚਾਰੇ ਦਰ ਮੀਟੇ
ਨੈਣ ਨਿਰੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਗੀਟੇ ।
