ਵਿੱਚ ਕਾਲੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਦੇ
ਰੱਖ ਲਿਆ ਦੁਆਵਾਂ ਨੇ
ਸਾਡੇ ਸਿਰ ਤੇ ਛਾਵਾਂ ਰੱਖੀਆਂ
ਪੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੇ
ਅਸੀਂ ਕੱਲ ਮੁਕੱਲੇ ਰਾਹੀ
ਸਾਨੂੰ ਗਮ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾ ਆਈ
ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਰਹੀ ਚਲਦੀ
ਕੋਈ ਭਟਕਣ ਦੀ ਪਰਛਾਈਂ
ਸਾਨੂੰ ਭੀੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਲਿਆ
ਖਾਮੋਸ਼ ਸਦਾਵਾਂ ਨੇ
ਸਾਡੇ ਸਿਰ ਤੇ ਛਾਵਾਂ ਰੱਖੀਆਂ
ਬਿਨ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇਰੇ ਦੀ ਫੇਰੀ
ਸਭ ਜੀਵਨ ਘੁੰਮਣਘੇਰੀ
ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪੈੜਾਂ ਢੂੰਢਦਿਆਂ
ਨੇ ਬਹੁਤ ਲਗਾਈ ਦੇਰੀ
ਸਾਨੂੰ ਭਟਕਦਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ
ਗੁੰਮੇ ਹੋਏ ਰਾਹਾਂ ਨੇ
ਸਾਡੇ ਸਿਰ ਤੇ ਛਾਵਾਂ ਰੱਖੀਆਂ
ਡਾਢੀ ਪਿਆਸ ਉਮਰ ਦੀ ਸਾਰੀ
ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਾਰੀ ਭਾਰੀ
ਜਿਹੜਾ ਸਦੀਆਂ ਪਿੱਛੋਂ ਮਿਲਿਆ
ਅਸਾਂ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਵਾਰੀ
ਸਾਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਲੁੱਟ ਸਕੀ ਨਾ
ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਅਦਾਵਾਂ ਨੇ
ਸਾਡੇ ਸਿਰ ਤੇ ਛਾਵਾਂ ਰੱਖੀਆਂ
ਕੰਮ ਆਈਆਂ ਨਾ ਤਦਬੀਰਾਂ
ਸਾਡੇ ਮੱਥੇ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ
ਇਹ ਤੰਦਾਂ ਸਭ ਸੁਲਝਾਈਆਂ
ਸਾਡੇ ਸਾਦੇ ਜਿਹੇ ਫਕੀਰਾਂ
ਇਹ ਕਿਸ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੋਰ ਲਿਆ
ਹੱਥ ਦੇ ਖੁਦਾਵਾਂ ਨੇ
ਸਾਡੇ ਸਿਰ ਤੇ ਛਾਵਾਂ ਰੱਖੀਆਂ
