ਪ੍ਰਥਮ ਨਾਦ -2

ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਇਕ ਇਕ ਕਰ ਕੇ

ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵਸਤਰ ਮੇਰੀ

ਕਲਪਨਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿਤੇ

ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਾਹ ਰੋਕ ਕੇ ਖੜ੍ਹ ਗਿਆ

ਕਦ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਤੂੰ ਐਨੀ ਸੁੰਦਰ ਹੋਵੇਂਗੀ !

ਪਰ ਇਸ ਤਰਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਡਲ਼ੀ ਵਾਂਗ

ਮੇਰੇ ਸਾਹਵੇਂ ਨਿਰਵਸਤਰ ਖੜ੍ਹੀ ਤੂੰ

ਲੱਜਿਆਵਾਨ ਨਾ ਹੋ

ਇਸ ਸਮੇ ਮੇਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਚ

ਅਗਨ ਨਹੀਂ

ਨਾ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਪੁੱਤਰ ਦੀ ਛੱਲ

ਕੇਵਲ ਕਲੀਆਂ ਹੀ ਕਲੀਆਂ ਹਨ

ਜੋ ਤੇਰੇ ਬਦਨ ਨਾਲ਼ ਛੋਹੰਦੀਆਂ ਹੀ

ਫੁੱਲ ਬਣ ਕੇ ਖਿੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ

ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਕੋਈ ਛਿਲਤਰ

ਮੇਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਤੇ

ਤੇਰਾ ਬਦਨ ਛੋਹੰਦੀ, ਤੇਰਾ

ਬਦਨ ਪੁਸ਼ਪਾਂ ਨਾਲ਼ ਢਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ

ਮੈਂ ਕਾਹਲ਼ੀ ਕਾਹਲ਼ੀ ਪੁਸ਼ਪਾਂ ਨੂੰ ਪਾਸੇ

ਹਟਾਉਣ ਲਗਾ ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ:

ਬਸ ਤੂੰ ਏਨੇ ਕੁ ਪਲ ਹੀ ਮੰਗੇ ਸਨ

ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਤੂੰ

ਅਗਨ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ਼ ਸਾਹੋ ਸਾਹ

ਬ੍ਰਹਿਮਪੁਤਰ ਦੀ ਛੱਲ ਤੇ ਬੈਠ

ਮੇਰੇ ਕੋਲ਼ ਅਇਆ ਤਾਂ ਯਾਦ ਰਖੀਂ :

ਤੂੰ ਇਕ ਵਾਰ

ਮੇਰਾ ਸੱਚਾ ਰੂਪ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਹੈ

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ