ਅੰਬ ਨਾ ਲਗਣ ਟਾਹਲੀਆਂ, ਤੂਤ ਨਾ ਲਗਣ ਸ਼ਰੀਂਹ।
ਬਾਝ ਫ਼ਸੀਲਾਂ ਕੋਟ ਨਾ, ਬੱਦਲਾਂ ਬਾਝ ਨਾ ਮੀਂਹ।
ਬਾਜ਼ ਨਾ ਦਾਣਾ ਚੁਗਦੇ, ਦੱਭ ਨਾ ਖਾਂਦੇ ਸ਼ੀਂਹ।
ਪੁਛੋ ਵੰਞ ਸਿਆਣਿਆਂ, ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਲਗਦਾ ਨੀਂਹ।
ਯਾਰਾਂ ਵਿਦਾ ਕਰੇਂਦਿਆਂ, ਨਿਕਲ਼ੀ ਥਰਾਂਦੀ ਜਾਨ।
ਜੇ ਮੈਂ ਆਖਾਂ ਯਾਰਾ ਜਾ ਤੂੰ, ਵਾਤੋਂ ਨਿਕਲਮ ਜਾਨ।
ਯਾਰ ਜਾਵਨ ਛਪ ਡਿਸਨੋਂ, ਡਿਸੇ ਸੁੰਞ ਜਹਾਨ।
ਆਵੈ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਜੇ, ਦੇਵਾਂ ਜਿੰਦ ਅਸਾਨ।
ਅਕਬਰ ਸ਼ਾਹ ਡੁਖ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ, ਕਿਤਨਾ ਕਰਾਂ ਮੈਂ ਬਿਆਨ।
ਔਖੀ ਲਈ ਆਹੀ ਮੈਂ ਦੋਸਤੀ, ਇਉਂ ਲਗਿਅਮ ਝੁੱਖ।
ਰੱਜ ਨਾ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਰੱਜ ਨਾ ਡਿੱਠਮ ਮੁੱਖ।
ਕੋਈ ਵੰਡਾਏ ਡੁੱਖੜੇ, ਅੰਦਰ ਬਾਂਹਾਂ ਝੁੱਖ।
ਖਾਵਣ ਪੀਵਣ ਭੁਲ ਗਿਆ, ਹਿਕੇ ਯਾਰ ਦੀ ਭੁੱਖ।
ਅਕਬਰ ਸ਼ਾਹ ਬਾਝੋਂਂ ਦੋਸਤਾਂ, ਕਿਉਂ ਲਾਹਾਂ ਸੁੱਖ?
