ਚੰਨ ਧੁੱਪ ਦੇ ਵਿਚ ਸੌਂ ਗਿਆ, ਹੈ ਨੀ; ਸਿਖਰ ਦੁਪਹਿਰੇ ।
ਕਿਰਨਾਂ ਹੋਈਆਂ ਸੌਲੀਆਂ, ਅੱਜ ਸਿਖਰ ਦੁਪਹਿਰੇ ।
ਚੰਨ ਵੇ; ਤੱਕ ਲੈ ਆਖਰੀ ਤੂੰ ਨਜ਼ਰਾਂ ਭਰ ਕੇ ।
ਤਾਰੇ ਰੋਂਦੇ ਟਿਮਟਿਮਾ, ਪਰ ਜ਼ਰਾ ਨਾ ਜਰਕੇ ।
ਜੋ ਸੈਆਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿਚ ਤੁਰਦੈ ਬੰਦਾ ।
ਉਹਦੇ ਵਰਗੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਹਰ ਝੁਰਦੈ ਬੰਦਾ ।
ਸੈਆਂ ਸਾਥੀ ਤੁਰ ਗਏ ਤੇਰੇ ਹੀ ਪਾਸੇ ।
ਬੂੰਦ ਖੁਣੋਂ ਵੀ ਤਲਕਦਾ, ਬੰਦਾ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ।
ਸੂਰਜ, ਚੰਨ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਲਈ ਤਰਕਾਲ ਲਿਆਂਦੀ ।
ਬਣ ਜਾਇਓ ਚੰਨ ਤਾਰਿਓ, ਤੜਕੇ ਦੇ ਪਾਂਧੀ ।
ਖ਼ਬਰਾਂ ਲਈਆਂ ਵਾਚ ਨੇ ਅੱਜ ਚਾਰ ਡਕੈਤਾਂ ।
ਜਾਮੇ ਵਿਚ ਨਾ ਮਿਉਂਦੀਆਂ, ਨਖ਼ਰੈਲ ਵਲੈਤਾਂ ।
ਪੱਕੀ ਪਿੱਤ ਦੀ ਪੀੜ ਹੈ, ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡੇ ।
ਜਦ ਤੱਕ ਲਾਲ ਫੁਹਾਰ ਨਾ, ਲੋਆਂ ਵਿਚ ਖਿੰਡੇ ।
ਦਿਲ ਤੇਰੇ ਦਾ ਜੋਸ਼ ਵੇ, ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਧੜਕੇ ।
ਤਾਰੇ ਰੋਂਦੇ ਟਿਮ ਟਿਮਾ ਪਰ ਜ਼ਰਾ ਨਾ ਅਟਕੇ ।
ਕਿਸ ਚੰਦਰੇ ਤੋਂ ਹੋ ਗਈ, ਤੇਰੀ ਬਦਖੋਈ ।
ਸੈ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਵੀ, ਜਿੰਦ ਕਿਰਗੀ ਕੋਈ ।
ਪਲ ਦੀ ਪਲ ਤੁਸੀਂ ਤਾਰਿਓ, ਸਿਰ ਨੀਵੇਂ ਕਰਲੋ ।
ਸਿਜਦਾ ਕਰਕੇ, ਤੋਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤਿੱਖੀ ਕਰਲੋ ।
