ਸਭ ਵਲ ਛਡ ਕੇ ਤੂੰ

ਸਭ ਵਲ ਛਡ ਕੇ ਤੂੰ ਇਕੋ ਵਲ ਹੋਇ ।

ਵਲ ਵਲ ਦੇ ਵਿਚ ਕਈ ਵਲ ਪੈਂਦੇ,

ਇਕ ਦਿਨ ਦੇਸੀਂ ਰੋਇ ।ਰਹਾਉ।

ਔਖੀ ਘਾਟੀ ਬਿਖੜਾ ਪੈਂਡਾ,

ਹੁਣ ਹੀ ਸਮਝਿ ਖਲੋਇ ।

ਛੋੜਿ ਤਕਬਰ ਪਕੜ ਹਲੀਮੀ,

ਪਵੀ ਤਡਾਹੀਂ ਸੋਇ ।

ਕੜਕਿਨ ਕਪੜ ਸਹੁ ਦਰਿਆਵਾਂ,

ਥੀਉ ਮੁਹਾਣਾ ਬੇੜੀ ਢੋਇ ।

ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਨਿਮਾਣਾ,

ਜੋ ਹੋਣੀ ਸੋ ਹੋਇ ।

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ