ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ ਜੱਗ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਚੇਤ ਬਹਾਰਾਂ ਵਾਂਗੂੰ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੇ ਪਿੰਡ ਸੀ ਮੇਰਾ ਗੂੜ੍ਹੇ ਯਾਰਾਂ ਵਾਂਗੂੰ
ਵੱਟ 'ਤੇ ਟੁਰਿਆਂ ਇੰਝ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ
ਖਿੜ ਖਿੜ ਹੱਸਦੇ ਫੁੱਲ ਸਰੋਂ ਦੇ ਜਦ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਵਾਂਗੂੰ
ਵਸਦਾ ਰਹੇ ਪੰਜਾਬ ਅਸਾਡਾ ਜੀਹਦਾ ਇਕ ਇਕ ਵਾਸੀ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਏ ਪੀਰਾਂ ਵਲੀਆਂ ਤੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਵਾਂਗੂੰ
ਜਦ ਵੀ ਆਵਣ ਸੱਜਣਾ ਲਈ ਏ ਹਰ ਵੇਲੇ ਈ 'ਸੰਧੂ'
ਮਸਜਿਦ ਵਰਗੀ ਅੱਖ ਅਸਾਡੀ ਦਿਲ ਦਰਬਾਰਾਂ ਵਾਂਗੂੰ
