ਗੰਦੇ ਮੰਦੇ ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਕਹਿ, ਅਸੀਂ ਨਾ ਮੰਨਦੇ ਤੇਰੀਆਂ ।
ਸੱਚੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਹਾਂ ਨੇ, ਕੀ ਤੇਰੀਆਂ ਕੀ ਮੇਰੀਆਂ ।
ਉਸ ਮਾਲਕ ਦੀ ਕਰਨੀ, ਲਾਵੇ ਸਿਓ ਜਾਂ ਲਾਵੇ ਬੇਰੀਆਂ ।
ਉਹ ਹੈ ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ, ਤੂੰ ਢਾਈ ਬੈਠਾ ਢੇਰੀਆਂ ।
ਕੁਦਰਤ ਦੀਆਂ ਨਿਆਜ਼ਾਂ ਮਾਣ, ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੇਰਾ ਫੇਰੀਆਂ ।
ਪਾਣੀ ਪਹਾੜ ਰੁੱਖ ਤੇ ਕੁੱਖ, ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਆਖੇਂ ਮੇਰੀਆਂ ।
ਕਿਉਂ ਪਵੇ ਚੁਰਾਸੀ-ਲੱਖ ਜੂਨੇ, ਖਾਈ ਜਾਨੈ ਘੁੰਮਣ ਘੇਰੀਆਂ ।
ਆਇਆ ਹੀ ਏਥੇ ਜਾਣ ਲਈ, ਐਂਵੇਂ ਬੰਨ੍ਹੀ ਬੈਠਾ ਡੇਰੀਆਂ ।
ਕੁਦਰਤ ਨੂੰ ਪਿਆ ਭਰਮਾਵੇਂ, ਉਸ ਨਾ ਮੰਨਣੀਆਂ ਤੇਰੀਆਂ ।
ਗੰਦੇ ਮੰਦੇ ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਕਹਿ, ਰੱਬ ਨੇ ਕੀ ਹੈ ਮੰਨਣਾ ।
'ਸਰਬ' ਨਾ ਮੰਨਦੀ ਤੇਰੀਆਂ, ਸੱਚੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਹਾਂ ਨੇ,
ਕੀ ਤੇਰੀਆਂ ਕੀ ਮੇਰੀਆਂ ।
