ਉਹ ਉਮਰੋਂ ਅੱਧਖੜ ਮਾਂ ਹੈ
ਜਿਸਮ ਤੋਂ ਲੱਗਭਗ ਸੱਜ ਵਿਆਹੀ
ਮਨੋਂ ਤਾਂ ਉਹ ਚੱੜ੍ਹਦੀ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਚਿੜੀਆਂ ਵਰਗੀ
ਜਦ ਰੀਝੇ ਤਾਂ
ਨਿਰੀ ਗਲਵੱਕੜੀ
ਲਰਜ਼ਦੀ ਲਹਿਰ
ਨਿਰੀ ਧਰਤੀ ਜਹੀ
ਪਰਤਾਂ ਖ੍ਹੋਲੇ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਤੋਂ ਬੀਤ ਰਹੇ ਪਲਾਂ ਤੱਕ
ਤਕਦੀਰਾਂ ਲਕੀਰਾਂ ‘ਚ ਉਲਝਦੀ
ਅੱਖਾਂ ‘ਚ ਮਾਦਕ ਮਸਤੀ
ਰਸਰੱਤੀ ਖੁਸ਼ਬੋਆਂ ਬਿਖੇਰਦੀ
ਪਹਾੜੋਂ ਉੱਤਰੀ
ਅੱਥਰੀ ਨਦੀ
ਪੱਥਰਾਂ ਬਨਿਆਂ ਨਾਲ ਖਹਿੰਦੀ
ਸਭ ਕੁਝ ਰੋੜ੍ਹਦੀ- ਅੱਥਰੇ ਵੇਗ 'ਚ….
ਜਦ ਮੈਂ ਸੋਚਾਂ
ਉਹਦੇ ਰਾਗ ‘ਚ ਭਿੱਜਿਆ
ਤਾਂ ਉਹ
ਸਦ-ਜਵਾਨ ਦਾ ਵਰ ਲੈ ਉੱਤਰੀ ਪਰੀ ਲੱਗਦੀ
ਤੇ ਮਨ ‘ਚ ਉੱਭਰਦੀ
ਬਰਤਨ ਤੇ ਉੱਕਰੀ ਤਸਵੀਰ
ਦੋ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ
ਬੱਸ ਮਿਲਣ ਹੀ ਵਾਲੇ ਨੇ
ਸਦਾ-ਜਵਾਨ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣਾ
ਪਰ ਤਾਂਘ ‘ਚ ਰਹਿਣਾ ਸਦਾ ਸਦਾ…
