ਛੇੜ ਕੇ ਭਰਿੰਡ ਰੰਗੀਆਂ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਏਂਗਾ ਬੂਬਨਿਆਂ ਸਾਧਾ ।
ਰਤਾ ਨਾ ਸ਼ਰਮ ਖਾਂਵਦਾ, ਗੱਲਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿਚ ਕਰੀਂ ਜਾਵੇ ਵਾਧਾ ।
ਤੇਰੇ ਜਿਹੇ ਸਾਧ ਬਣਦੇ, ਜਦੋਂ ਮੁਕਦੇ ਘੜੇ 'ਚੋਂ ਦਾਣੇ ।
ਉਪਰੋਂ ਅਤੀਤ ਜਾਪਦੇ, ਪਰ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਰੋਂਦੇ ਨੇ ਨਿਆਣੇ ।
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੀ ਜੋਗ ਪਾਵਣਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮੰਗ ਕੇ ਬਗਾਨਿਆਂ ਦਾ ਖਾਧਾ ।
ਛੇੜ ਕੇ ਭਰਿੰਡ ਰੰਗੀਆਂ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਏਂਗਾ ਬੂਬਨਿਆਂ ਸਾਧਾ ।
ਜਾਂ ਤਾਂ ਰੱਬ ਮਿਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਹੜੇ ਯਾਦਾਂ 'ਚ ਜਿਊਂਦੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਝੱਟ ਮਿਲਦਾ, ਜਿਹੜੇ ਸੇਵਾ ਹਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਮਾਂਦੇ ।
ਤੂੰ ਤਾਂ ਕੋਈ ਠੱਗ ਗਾਲੜੀ, ਹੁੰਦਾ ਸਾਧ ਬਚਨ ਅਟਲਾਧਾ ।
ਛੇੜ ਕੇ ਭਰਿੰਡ ਰੰਗੀਆਂ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਏਂਗਾ ਬੂਬਨਿਆਂ ਸਾਧਾ ।
ਮਾਲਾ ਵਿਚ ਕਰਾਮਾਤ ਨਾ, ਨਵੇਂ ਯੁੱਗ ਦੇ ਲੋਕ ਇਹ ਆਂਹਦੇ ।
ਕਰਾਮਾਤ ਕਾਮਿਆਂ ਦੀ, ਜਿਹੜੇ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚੋਂ ਸੋਨਾ ਨੇ ਉਗਾਂਦੇ ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਏ ਝਾਕ ਰੱਬ ਦੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੇਖਣਾ ਪਰਾਇਆਂ ਵੱਲ ਕਾਹਦਾ ।
ਛੇੜ ਕੇ ਭਰਿੰਡ ਰੰਗੀਆਂ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਏਂਗਾ ਬੂਬਨਿਆਂ ਸਾਧਾ ।
ਖ਼ਾਕ ਦਰ ਖ਼ਾਕ ਹੋਏ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਤਨ ਉੱਤੇ ਖ਼ਾਕ ਨਹੀਂ ਫੱਬਦੀ ।
ਤੇਰੀ ਤਾਂ 'ਉਦਾਸੀ' ਵਿਚ ਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਡਾਹਢੀ ਏ ਸ਼ਰਾਰਤ ਲੱਗਦੀ ।
ਕਾਸੇ ਨੂੰ ਕੀ ਭੱਠ ਪਾਵਣਾ, ਜੀਹਦੇ ਵਿਚ ਨਾ ਲੋਕ-ਮਰਿਯਾਦਾ ।
ਛੇੜ ਕੇ ਭਰਿੰਡ ਰੰਗੀਆਂ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਏਂਗਾ ਬੂਬਨਿਆਂ ਸਾਧਾ ।
