ਸਾਹ-ਸਤ ਖ਼ੂਨ-ਪਸੀਨਾ ਸਭ ਏ ਮਿੱਲਾਂ ਜੋਗਾ ।
ਰਹਿ ਗਿਆ ਆਦਮਜ਼ਾਦਾ ਬਸ ਹੁਣ ਲਿੱਲਾਂ ਜੋਗਾ ।
ਮਾਂਝੀ ਬਾਝੋਂ ਕੀਵੇਂ ਪਾਰ ਕਿਨਾਰੇ ਲੱਗਦਾ,
ਸੱਧਰਾਂ ਦਾ ਇਹ ਬੇੜਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਠਿੱਲਾਂ ਜੋਗਾ ।
ਚਿੜੀਆਂ ਦੇ ਲਈ ਔਖਾ ਹੋ ਗਿਆ ਚੋਗਾ ਚੁਗਣਾ,
ਰਹਿ ਗਿਆ ਰਿਜ਼ਕ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਕਾਵਾਂ-ਇੱਲਾਂ ਜੋਗਾ
ਜੀਂਦੇ ਜੀਅ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮੇਰੇ ਘਰ ਕੀ ਆਉਂਦੀ,
ਜੋ ਕੁੱਝ ਖੱਟ ਕਮਾਇਆ ਟੈਕਸਾਂ ਬਿਲਾਂ ਜੋਗਾ ।
ਛੱਡ ਕੇ ਸੱਜਣ ਬੇਲੀ ਟੁਰ ਗਏ ਦੇਸ ਪਰਾਏ,
'ਆਹੂ'ਕੱਲਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਜੱਗ ਦੀਆਂ ਖਿੱਲਾਂ ਜੋਗਾ ।
