ਸਾਈਂ ਸਾਈਂ ਕਰੇਂਦਿਆਂ ਮਾਂ ਪਿਓ ਹੁੜੇਂਦਿਆਂ,
ਕੋਈ ਨੇਹੁੜਾ ਲਾਇਓ ।
ਵਲ ਘਰਿ ਵੰਞਣ ਕੇਹਾ ਵੇ ਮਾਹੀਆ ।ਰਹਾਉ।
ਹੀਰੇ ਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਚਰੋਕਾ ਆਹਾ,
ਜਾਂ ਆਹੀ ਦੁਧਿ ਵਾਤੀ ।
ਵਿਚਿ ਪੰਘੂੜੇ ਦੇ ਪਈ ਤੜੱਫੇ,
ਵੇਦਨ ਰਤੀ ਨ ਜਾਤੀ ।
ਬਿਰਹੁ ਕਸਾਈ ਤਨ ਅੰਤਰਿ ਵੜਿਆ,
ਘਿੰਨ ਕੁਹਾਵੀ ਕਾਤੀ ।
ਸੈਆਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਜਹਮਤਿ ਜਾਵੈ,
ਜੇ ਰਾਂਝਣ ਪਾਵੈ ਝਾਤੀ ।1।
ਛਿਲਤ ਪੁੜੀ ਤਨ ਰਾਂਝਣ ਵਾਲੀ,
ਮਹਰਮ ਹੋਇ ਸੋਈ ਪੁੱਟੇ ।
ਲਖ ਲਖ ਸੂਈਆਂ ਤੇ ਲਖ ਨਹੇਰਨੁ,
ਲਖ ਜੰਬੂਰਾਂ ਦੇ ਤੁੱਟੇ ।
ਲਖ ਲਖ ਮੁੱਲਾਂ ਤੇ ਲਖ ਕਾਜੀ,
ਲਖਿ ਇਲਮ ਪੜਿ ਪੜਿ ਹੁਟੇ ।
ਜੇ ਟੁਕ ਰਾਂਝਣ ਦਰਸ ਦਿਖਾਵੈ,
ਤਾਂ ਹੀਰ ਅਜ਼ਾਬੋਂ ਛੁਟੇ ।2।
ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਸੁਣਾਵੈ,
ਰਾਂਝੇ ਬਾਝੋਂ ਬਿਰਹੁੰ ਸਤਾਵੈ,
ਜੇ ਮਿਲਸਾਂ ਤਾਂ ਸਾਂਤ ਆਵੈ ।3।