ਸਤਲੁਜ ਬਿਆਸ ਜਿਹਲਮ ਰਾਵੀ ਚਨਾਬ ਲੋਕੋ
ਜੁਗ ਜੁਗ ਰਹੇ ਜਿਉਂਦਾ ਮੇਰਾ ਪੰਜਾਬ ਲੋਕੋ
ਇਹ ਤੇਗ ਹੈ ਦੋ-ਧਾਰੀ, ਫੁੱਲ ਵੀ ਗੁਲਾਬ ਦਾ ਹੈ
ਇਹ ਗੂੰਜ ਧੌਂਸਿਆਂ ਦੀ, ਸੁਰ ਵੀ ਰਬਾਬ ਦਾ ਹੈ
ਸਿਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਇਸ ਦਾ ਸ਼ਬਾਬ ਲੋਕੋ
ਵਾਰਸ ਦੀ ਹੀਰ ਵਰਗਾ ਮੇਰਾ ਪੰਜਾਬ ਲੋਕੋ.....
ਕਿਤੇ ਧਮਕ ਗਿੱਧਿਆਂ ਦੀ ਕਿਤੇ ਭੰਗੜੇ ਧਮਾਲਾਂ
ਢੋਲਾਂ ਦੇ ਡੱਗਿਆਂ 'ਤੇ ਹੋਈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਕਮਾਲਾਂ
ਬਸ ਵੇਖਿਆਂ ਹੀ ਬਣਦੀ ਇਹਦੀ ਆਬ-ਤਾਬ ਲੋਕੋ
ਲੁੱਟੀ ਲਜਾਂਦਾ ਮੇਲਾ ਮੇਰਾ ਪੰਜਾਬ ਲੋਕੋ.....
ਇਹਦੇ ਵਿਹੜਿਆਂ 'ਚ ਖੇੜੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਇਲਾਹੀ ਛਾਵਾਂ
ਗੁਰੂਆਂ ਦੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ, ਪੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁਆਵਾਂ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਿਰਜੀ ਪਹਿਲੀ ਪਾਵਨ ਕਿਤਾਬ ਲੋਕੋ
ਕੋਈ ਮੋਤੀਆਂ 'ਚੋਂ ਹੀਰਾ ਮੇਰਾ ਪੰਜਾਬ ਲੋਕੋ.....
