ਸੌਂ ਜਾ ਯਾਦ ਪੁਰਾਣੀਏ
ਜਾਹ ਮੁੜ ਜਾਹ ਮਰਜਾਣੀਏ
ਕੰਢਿਆਂ ਦਾ ਕੋਈ ਵਸ ਨਾ ਚੱਲੇ
ਆਪਣੀ ਰਾਹੇ ਪਾਣੀ ਚੱਲੇ
ਚੁਪ ਚੁਪੀਤੇ ਦਿਲ ਨੇ ਕੱਲੇ
ਬੇਬਸੀਆਂ ਨੇ ਦਰ ਨੇ ਮੱਲੇ
ਫੱਟੀ ਵਾਂਗੂੰ ਮਿਟ ਜਾਵੇਂ ਜੇ
ਦਿਲ ਤੇ ਲਿਖੀ ਕਹਾਣੀਏ
ਸੌਂ ਜਾਂ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਰਾਹਾਂ ਦੀ ਗਾਥਾ
ਥਿੜਕ ਗਏ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਗਾਥਾ
ਵਿਛੜ ਗਈਆਂ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਗਾਥਾ
ਚੁਪ ਹੋਈਆਂ ਧਾਹਾਂ ਦੀ ਗਾਥਾ
ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗੂੰਜਦੀ
ਚੁਪ ਜਿਹੀ ਕੋਈ ਬਾਣੀਏ
ਸੌਂ ਜਾ
ਇਹ ਅੰਬਰ ਖੰਭਾਂ ਤੋਂ ਭਾਰੀ
ਇੱਕ ਪੰਛੀ ਦੀ ਮਰੀ ਉਡਾਰੀ
ਉਲਟੀ ਪੈ ਗਈ ਮੇਰੀ ਵਾਰੀ
ਲੁਕ ਲੁਕ ਰੋਵੇ ਯਾਦ ਵੀਚਾਰੀ
ਮਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਘੁਲ ਜੋ ਗਿਆ
ਕਿੰਝ ਐਸਾ ਗਮ ਛਾਣੀਏ
ਸੌਂ ਜਾ
ਮਾਲਾ ਵਾਂਗੂ ਉਮਰ ਪਰੋਈ
ਸਾਹੋ ਸਾਹੀ ਗਿਣਤੀ ਹੋਈ
ਤੇਰਾ ਮੇਰਾ ਵਸ ਨਾ ਕੋਈ
ਸਭ ਰਾਹਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੋਈ
ਇਹ ਕੱਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਧੁਰ ਤੋਂ ਮਿਲੀਆਂ
ਆ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣੀਏ
ਸੌਂ ਜਾ
