ਹੇ ਰਾਜਨ !
ਰਿਸ਼ੀ ਕੰਨਿਆਂ ਹਾਂ
ਦੇਖ ਲੈਂਦੀ ਹਾਂ
ਨਕਾਬ ਹੇਠ ਛਿਪੇ
ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਤੇਵਰ
ਸ਼ਾਹੀ ਜੇਵਰ
ਤਖਤੋ-ਤਾਜ
ਉਲਟੇ ਰਿਵਾਜ
ਤੇ ਧੁਰ ਅੰਦਰ ਛੁਪੇ ਰਾਜ਼।
ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ
ਭੁਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇਂਗਾ ਤੂੰ
ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਤੈਰਦੀਆਂ
ਸੁਨਹਿਰੀ ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ
ਚੁੰਗੀਆਂ ਭਰਦੇ ਹਿਰਨਾਂ ਨੂੰ
ਪੌਣਾਂ 'ਚ ਸੁਗੰਧੀ ਘੋਲਦੀ
ਸੁਪਨ-ਸੁੰਦਰੀ ਨੂੰ
ਤੇ ਮਛਲੀ ਦੇ ਪੇਟ 'ਚੋਂ ਨਿਕਲੀ
ਮੁੰਦਰੀ ਨੂੰ ।
ਪਰ ਸੁਣ
ਮੈਂ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਹੁਣ
ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਪਛਾਨਣ ਤੋਂ
ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ
ਤੇ
ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਦੱਬੀ ਨਫਰਤ ਦਾ
ਇਜ਼ਹਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ।
