ਛੱਪੜੀਆਂ ਦਾ ਚਿੱਕੜ ਸਿਰ ਧਰ ਲੈਂਦੇ ਨੇ ।
ਅਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਛੱਤ ਨੂੰ ਲਿੱਪਣ ਵੇਲੇ ਲੋਕ ।
ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਜ਼ਤਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਘਰ ਭੰਡਦੇ ਨੇ,
ਵਲਗਣ ਵਲ ਨਾ ਸਕਦੇ ਜਿਹੜੇ ਘਰ ਦੇ ਲੋਕ ।
ਵਿਹੜੇ ਉੱਗੇ ਬੋਹੜ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਬਲੱਸ਼ਣਾ,
ਬੇਰੀ ਜਿਹੜੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਾਈ ਬੈਠੇ ਲੋਕ ।
ਰੱਬੀ ਮੰਗਤੇ ਬਣ ਸ਼ਾਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਂਦੇ ਤੇ ।,
ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਭੁੱਖੇ ਮਰਦੇ ਵੇਖੇ ਲੋਕ ।
ਏਕੋ ਨਾਮ ਨਿਰੰਜਨ ਤੇ ਨਿਰਭਉ ਜਿਹੜਾ ।,
ਉਹਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਮੰਗਣੋਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ ਲੋਕ ।
ਨਿੱਤ ਦਹਿਲੀਜ਼ਾਂ ਟੱਪਦੇ ਜੋ ਬੇਗਾਨੀਆਂ,
ਅਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਸਜਦੇ ਕਿਹੜਾ ਜਰਦੇ ਲੋਕ ।
ਖ਼ੁਦ ਚਰਿੱਤਰ ਹੀਣ ਚਰਿੱਤਰ ਮੋਹਰਾਂ ਲਾਉਣ,
ਕਲਮ 'ਸਰਬ' ਸੱਚ ਲਿਖਣਾ, ਤਿੱਖੀ ਕਰ ਲਈ ਨੋਕ ।
