ਸ਼ੌਕ ਹੀ ਸ਼ੌਕ ਵਿਚ ਮੈਂ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਈ
ਪੈਰ ਨੰਗੇ ਸੀ ਤੇਰੇ ਮੈਂ ਘਾਹ ਹੋ ਗਈ
ਆਪਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਜਾਣਾ ਸੀ ਇੱਕੋ ਜਗ੍ਹਾ
ਤੂੰ ਸਫ਼ਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮੈਂ ਰਾਹ ਹੋ ਗਈ
ਫ਼ਾਸਲਾ ਹੁਣ ਅਸਾਡੇ 'ਚ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ
ਤੂੰ ਬਦਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮੈਂ ਸਾਹ ਹੋ ਗਈ
ਕੋਈ ਪਾਣੀ ਮੇਰੀ ਤੇਹ ਦਾ ਹਾਣੀ ਨਾ ਸੀ
ਨੀ ਮੈਂ ਪੱਤਣਾਂ ਤੇ ਫਿਰਦੀ ਫ਼ਨਾਹ ਹੋ ਗਈ
