ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆਂ ਹੁੰਦੀ,
ਕਦੇ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਵੇਖ ਲਵੀਂ ਅੱਖ ਮੇਰੀ।
ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਬੇਵਫ਼ਾਈ,
ਸ਼ਾਇਰ ਆਂ ਪੜ੍ਹ ਲਈ ਸੀ ਮੈਂ ਅੱਖ ਤੇਰੀ।
ਪਰ ਸ਼ਾਇਰ ਦਾ ਵੀ ਤਾ ਦਿਲ ਹੁੰਦੈ,
ਮਾਸੂਮ ਸੀ ਕਰ ਲਿਆ ਪਿਆਰ ਓਹਨੇ।
ਲੱਖ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਝੂਠੀ ਐ,
ਪਰ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਇਤਬਾਰ ਓਹਨੇ।
ਸੱਚ ਲਿਖਦਾ ਆਂ ਜੇ ਦੱਸਦਾ ਨਹੀਂ,
ਮੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਨਕਾਬ ਨਹੀਂ।
ਤੇਰੇ ਲਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸੱਚ ਪਤਾ ਸੀ ਮੈਨੂੰ,
ਸ਼ਾਇਰ ਆਂ ਕੋਈ ਜਵਾਕ ਨਹੀਂ।
ਕਾਫ਼ਿਲੇ ਮਿਲੇ ਬਹੁਤ ਹਸੀਨਾਂ ਦੇ,
ਕੀ ਕਰੀਏ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਕਰਤਾ ਸੀ ਦਿਲ ਮੇਰਾ।
ਮੁਹੱਬਤ ਮਿਲੀ ਬਹੁਤ ਪਰ ਮੰਨੀ ਨਾ,
ਕਿਉਂਕਿ ਦਿਲ ਮੇਰਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਦਿਲ ਤੇਰਾ।
ਮੇਰੀ ਕਲਮ ਜੇ ਦਰਦ ਲੈਂਦੀ ਤੈਥੋਂ,
ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਦੱਸ ਕੀ ਤੂੰ ਅਹਿਸਾਨ ਕਰਦੀ।
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖੇ ਸ਼ਾਇਰ ਮੇਰੇ ਲਈ,
ਕਿਹੜੀ ਸ਼ੌਹਰਤਾਂ ਦਾ ਤੂੰ ਗੁਮਾਨ ਕਰਦੀ।
ਗ਼ਮਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ ਮੇਰਾ,
ਸ਼ੈਰੀ ਕਰਦਾ ਰਾਜ ਆਪਣੇ ਗ਼ੀਤਾਂ 'ਤੇ।
ਮਹਿਬੂਬ ਬਣੀ ਹੁਣ ਕਲਮ ਮੇਰੀ,
ਛੱਡ 'ਤਾ ਕਰਨਾ ਇਤਬਾਰ ਹੁਣ ਮੀਤਾਂ 'ਤੇ।
