ਇੱਕ ਦਿਨ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਵੇਖਦਿਆਂ ਮੈਂ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ ।
ਸੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਕੱਚ ਦੇ ਟੁੱਕੜੇ
ਉਹਲਾ ਨਾ ਕੁੱਛ ਰੱਖਿਆ ॥
ਸੱਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੂਰਤ ਦੇਖੀ
ਲੱਗੀ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ।
ਦੇਖ ਦੇਖ ਮਨ ਨਾ ਭਰਿਆ
ਸਦਕੇ ਜਾਵਾਂ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥
ਫਿਰ ਤੱਕਿਆ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ
ਦੇਖ ਕੇ ਮਨ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ।
ਮੈਂ ਵੀ ਹੱਸਿਆ ਇਹ ਵੀ ਹੱਸੀਆਂ
ਡਾਹਢਾ ਮੈਨੂੰ ਹਸਾਇਆ ॥
ਨਜ਼ਰ ਪਈ ਤਦ ਕਾਲੀਆਂ ਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂ
ਸਿਰ ਤੇ ਸੀ ਜੋ ਸਜੀਆਂ ।
ਧੁੱਪ ਲੱਗੇ ਨਾ ਲੱਗੇ ਗਰਮੀ
ਲਾਹੁਣ ਨਜ਼ਰਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ॥
ਫਿਰ ਅੱਖੀਆਂ ਨੇ ਅੱਖੀਆਂ ਤੱਕੀਆਂ
ਅੱਖੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਖੋਈਆਂ ।
ਅੱਖੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਐਸੀਆਂ ਖੋਈਆਂ
ਤੱਕ ਤੱਕ ਕਮਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ॥
ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੋਹ ਲਿਆ
ਸੋਹਣਾ ਰੂਪ ਦਿਖਾਕੇ ।
ਬੇਜ਼ਾਨ ਇਸ ਕੱਚ ਦੇ ਟੁੱਕੜੇ
ਰੱਖ ਤਾ ਮਨ ਭਰਮਾ ਕੇ ॥
ਮਨ ਵਿਚ ਆਈ ਸੋਚ ਮੇਰੇ ਕਿ
ਜੇ ਇਸ ਵਿਚ ਹੁੰਦੀ ਜਾਨ ।
ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸਾਰੇ ਜੱਗ ਤੇ
ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਇਨਸਾਨ ॥
ਜਿਸ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ
ਉਹ ਹੀ ਧੋਖਾ ਖਾਵੇ ।
ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਦੇ ਜਾਲ 'ਚ ਫਸ ਕੇ
ਆਪਣਾ ਆਪ ਭੁਲਾਵੇ ॥
ਸਦਕੇ ਜਾਵਾਂ ਉਸ ਹੁੱਨਰ ਦੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਬਣਾਇਆ ।
ਪਤਲੇ ਜਿਹੇ ਕੱਚ ਦੇ ਟੁੱਕੜੇ
ਸਾਰਾ ਜਹਾਨ ਸਮਾਇਆ ॥
