ਸਿਖਰ-ਦੁਪਹਿਰੇ ਸੜਕਾਂ ਉੱਤੇ ਧੁੱਪਾਂ ਲਿਸ਼ਕਦੀਆਂ ।
ਅੱਧੇ ਦਿਨ ਦੀ ਫਰਲੋ ਮਾਰ ਕੇ ਮੁੜੀਆਂ ਭੈਣਜੀਆਂ ।
'ਕੱਠੀਆਂ ਹੋ-ਹੋ ਕਰਨ ਕਲੋਲਾਂ ਹਾਸੇ ਛੰਡਦੀਆਂ ।
ਦਿਲ ਦੀ ਝੀਲ ’ਚ ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨੀਆਂ ਬਤਖ਼ਾਂ ਤੈਰਦੀਆਂ ।
ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਇਕਲਾਪੇ ਦੀ ਰੁੱਤ ਧਰਨੇ ਬੈਠ ਗਈ ,
ਧੁੱਪਾਂ-ਛਾਵਾਂ ਛੂਹਣ-ਛੁਹਾਈ ਖੇਡਦੀਆਂ ।
ਭਾਵੇਂ ਆਪਾਂ ਨਾ ਹੋਵਾਂਗੇ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ,
ਸਾਡੇ ਮਗਰੋਂ ਵੀ ਇਹ ਰੁੱਤਾਂ ਅਕਸਰ ਆਉਣਗੀਆਂ ।
ਉਸ ਨਗਰੀ ਦੇ ਵਾਸੀ ਕਿੱਦਾਂ ਪਹੁੰਚਣ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ?
ਜਿੱਥੇ ਚੌਰਸਤੇ ਦੀਆਂ ਬੱਤੀਆਂ ਰਸਤਾ ਪੁੱਛਦੀਆਂ ।
ਖ਼ਵਰੇ ! ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਦਿਸਦਾ ਸਾਡੇ ਘਰ ਅੰਦਰ ,
ਸਾਡੇ ਘਰ 'ਤੇ ਨੀਵਾਂ-ਨੀਵਾਂ ਗਿਰਝਾਂ ਉੱਡਦੀਆਂ ।
ਦਫ਼ਤਰ ਵਿਚ ਕੰਪਿਊਟਰ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ 'ਇਕਵਿੰਦਰ' ,
ਕਾਲਜ ਵਾਂਗਰ ਕਿੱਥੋਂ ਲੱਭਣ ਘੜੀਆਂ ਮੌਜ ਦੀਆਂ ।
