ਸੋਚ ਦੀ ਮੱਕੜੀ ਨੇ ਤਾਣੇ ਨੇ ਜਾਲੇ ਆਲ ਦੁਆਲੇ ।
ਯਾ ਖ਼ਾਬਾਂ ਦੇ ਹਾਲੇ ਦੇਣ ਦਿਖਾਲੇ ਆਲ ਦੁਆਲੇ ।
ਮੈਂ ਆਂ ਆਸ ਜਜ਼ੀਰੇ ਅੰਦਰ ਘਿਰਿਆ ਇਕ ਮੁਸਾਫ਼ਿਰ,
ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰੀਂ ਆਵਣ ਪਾਣੀ ਕਾਲੇ ਆਲ ਦੁਆਲੇ ।
ਵਿਖਰੀਆਂ ਰਾਹਵਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਵੇਲੇ ਵਿਚ ਲੈ ਆਈਆਂ,
ਥਾਂ-ਥਾਂ ਨੇ ਖੋਭੇ ਮਜਬੂਰੀ ਵਾਲੇ ਆਲ ਦੁਆਲੇ ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਆ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਬਚਾਵੇ,
ਮੈਂ ਕੱਢੇ ਨੇ ਜਿਹੜੇ ਖਾਈਆਂ, ਖਾਲੇ ਆਲ-ਦੁਆਲੇ ।
ਕੀ ਹੋਇਆ ਜੇ ਇਕ ਗਰਦਾਬੂ ਨਿਕਲੀ ਮੇਰੀ ਬੇੜੀ,
ਅਜੇ ਵੀ ਖ਼ੂਨੀ ਲਹਿਰਾਂ ਲੈਣ ਉਛਾਲੇ ਆਲ-ਦੁਆਲੇ ।
