ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ
ਲੋਕ ਪੈਸਾ- ਪੈਸਾ ਕਰਦੇ ਨੇ
ਗਲਾ ਮਾਂ ਬਾਪ ਦਾ ਫੜਦੇ ਨੇ
ਕਤਲ ਭਾਈ ਭਾਈ ਦਾ ਕਰਦੇ ਨੇ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ
ਆਦਰ ਮਾਣ ਜੱਗ ਤੋਂ ਮੁੱਕ ਗਿਆ
ਸਾਗਰ ਪਿਆਰ ਵਾਲਾ ਸੁੱਕ ਗਿਆ
ਹਾਸਾ ਬੁਲੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ
ਲੋਕ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਨੇ ਜੱਕੜੇ ਨੇ
ਕੁਝ ਮਾੜੇ ਨੇ ਕੁਝ ਤੱਕੜੇ ਨੇ
ਕਾਲੀ ਕਾਲ ਦੀ ਕਾਲਖ਼ ਜੱਕੜੇ ਨੇ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ
ਕੋਈ ਪਿਆਰ ਦੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲੇ ਨਾ
ਬੂਹੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਦਿਲ ਕੋਈ ਖੋਲੇ ਨਾ
ਕੋਈ ਅੱਖੀਓਂ ਹੰਝੂ ਡੋਲੇ ਨਾ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ
ਲੋਕ ਜੱਕੜੇ ਪੰਜ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨੇ
ਧੰਨ ਦੌਲਤਾਂ ਕੋਠੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਨੇ
ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਮੋਹ ਲੋਭ ਹੰਕਾਰਾਂ ਨੇ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ
ਗੱਲ ਸੇਵਾ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਕਰਦਾ ਨਾ
ਹੱਥ ਲੋੜਵੰਦ ਦਾ ਫੜਦਾ ਨਾ
ਕੋਈ ਸੱਚ ਦੀ ਪੌੜੀ ਚੜ੍ਹਦਾ ਨਾ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ
ਕੋਈ ਗੱਲ ਸਿਆਣੀ ਕਰੇ ਨਾ
ਲਿੱਖੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਪੜ੍ਹੇ ਨਾ
ਕੋਈ ਰੱਬ ਯਾਦ ਵੀ ਕਰੇ ਨਾ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ
ਹੁਣ ਸ਼ਰਮ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਵੇ ਨਾ
ਕੋਈ ਪੂਰੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਵੇ ਨਾ
ਬਹਿ ਹੱਕ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾਵੇ ਨਾ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ
ਹੁਣ ਸੱਚ ਦੀ ਕੋਈ ਕਦਰ ਨਹੀਂ
ਕੌਣ ਕੀ ਏ ਕੋਈ ਖ਼ਬਰ ਨਹੀਂ
ਲੱਗੀ ਦੌੜ ਹੈ ਕੋਈ ਸਬਰ ਨਹੀਂ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ
ਮਨੁੱਖ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੋਇਆ ਏ
ਕੋਈ ਜਿਉਂਦਾ ਏ ਕੋਈ ਮੋਇਆ ਏ
ਕੋਈ ਖ਼ੂਨ ਦੇ ਹੰਝੂ ਰੋਇਆ ਏ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ।
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ
ਹੁਣ ਥਾਂ ਥਾਂ ਠੱਗੀਆਂ ਚੋਰੀਆਂ ਨੇ
ਚਾਦਰ ਆਪਣੀ ਵਿਚ ਵੀ ਮੋਰੀਆਂ ਨੇ
ਸੁਰਜੀਤ ਕਹਿੰਦਾ ਗੱਲਾਂ ਕੋਰੀਆਂ ਨੇ
